جا کے تے ِاه جُآنی
مُڑ کے کدی نا آاُںدی ۔
ساگر 'چ بُوںد رل کے
مُڑ شکل نا وکھااُںدی ۔
ِاک دو گھڑی دی مِلنی
کِسے ازل توں لںمےں,
هر آه فلسفے دا
کوای گیت گُنگُنااُںدی ۔
زِںدگی دے مےل هردم
آساں تے رهِن نّچدے,
آوے نِگاه توں چھوهلی
پای مَوت مُسکرااُںدی ۔
ساهاں دی راس لُّٹ لای
مهِرم دے لارِآں نے,
گںگا وی چاترِک دی
نهیں پِآس هَے بُجھااُںدی ۔
رّب ناں ِاشک دا سُنِاَےں
کهِںدے نے ِاشک رّب هَے,
کِاُں جّگ ِاشک دا وَےری
هَے سوچ وَےن پااُںدی ۔
