ساریآں ندیآں
ساگر وّل جاںدیآں هن
سارے درد رّب وّل
مَےں وهِن لّگا هاں
جِوےں کوای ندی
پهِلی وار
پهاڑوں اُتری هووے
مےرا ِاه ترل درد
ساگر توں اُرھے
کِّتھے رُکے
مُهّبت
ِاس دھرتی دا پانی
اسمان توں آيا
اسمان وّل چلے جااےگا
کُّجھ درد
رهِ جااےگا سینے چ
دھرتی هےٹھلے پانی واںگ
کدے کدے پھُّٹےگا
مَےں پِگھلِآ بںدا
تےرے بِناں
کِتھے رُکاں مےرے ساگر
سارے پانی
ساگر کول هی تاں جاںدے هن
جِوےں ساری مُهّبت رّب کول
سارے درد اسمان کول
سارے اّکھر چُپ کول