جِںدڑی اُّتے تھرکدے, تِرکالاں دے پَےر۔
لںمیآں ندیآں لںگھدے, جاں آپنے جاں گَےر۔
دھُوڑ تھلاں دی وےکھدی, کھیوے کھاں دی دھی۔
سوهنے وهِن جھناں دے, سماں ن جاوے پی۔
پَےڑ دے واںگُوں مِٹےگی, چنّ-سُورج دی لوا;
اُڈدے باج نُوں مارسی, تھل-لسکر دا روه۔
جںگل گوراں والڑے, ن مںگُو دی پَےڑ۔
ِاس جُوه وِچ وی مںگدا, کَون کِسے دی کھَےر ?
چوگا چُگدے پںکھنُو, سُنی کِتوں کنّسوا۔
چردے مںگُو وےکھدا, ڈُوںگھا دھر دا موه۔
جوبن دی جُوه دھرت نے, بھےد دِّتے لکھ کھولھ۔
ساهِباں رُوه درِآ دی, بےلے هُّلِآ بول۔
داوا اگن دے کھںبھ 'تے, کُوک چڑھی کھُسبو۔
دھرت دی سبنم آکھری, چُکدے جھّکھڑ کرو۔
آگاساں آگاس تک, جِس ماںجھی دی هےک
سںنج نُوں اُس دے کَول دی, مِٹ ن جاوے رےکھ۔
آگاساں آگاس تک, سںنج دی رِمجھِم واٹ۔
تُردے جاںدے کاپھلے, چُّک هِجراں دی رات۔
رات پای وِچ بےلڑے, سُپنِآں دے وِچ رُّکھ
دسدے پاے جھناں نُوں, آپنے آپنے دُّکھ۔
سَے چرکھاں دے مِٹن دی, پُّت پُّت دے وِچ پیڑ۔
بھَےا وِچ دهِر نے توڑدے, تارِآں دی جںجیر۔
ٹهِنی سُّتے پںکھنُو, هےٹھ وگن درِآ۔
کدوں کُ تیکر دِسنگے, اَوه بٹکاں دے راه۔
کںدھی کھڑی جھناں دی, نجراں دے رںگ تان۔
وکت دے پَےںڈے ساجدا, ِاسک دا بلدا بان۔
