ساهواں وِچ پُورو وے ماهی۔
مَےں تےری خُشبو وے ماهی۔
تّکنا! کِهڑا بهُتا سوهنا,
چنّ دے نال کھلو وے ماهی۔
اّج مَےں تےرا سُفنا بننا,
اّکھ دا بُوها ڈھو وے ماهی۔
مَےنُوں چانن کیتی پھِردی,
ِاشک تےرے دی لَو وے ماهی۔
اپنا من کے وِچ شریکاں,
دھونے سارے دھووے ماهی,
اّکھیآں وِچ وسا کے مَےنُوں,
خواباں وِچ لُکو وے ماهی۔
تےرے باجھوں جیون کیتا,
ساڈے نال دھرُو وے ماهی۔
ِاشک ترا نس نس وِچ دھڑّکے,
هُن نا رهیاے دو وے ماهی۔
رُوه تے بُّت دی ازلی مںگ توں,
دوهاں وِچ ِاک هووے ماهی۔
اںدرو اںدریں جھُردے پاے آں,
آ گل لّگ کے رووے ماهی۔
دُنیآ وّکھ کرے نا سانُوں,
بُّکل وِچ لُکو وے ماهی۔
پھُّلاں ورگی جِںدڑی چھّڈی,
سُولاں وِچ پُورو وے ماهی۔
دِل دھرتی چوں پریت اُگاای,
جوگ نَےناں دی جو وے ماهی۔
سُغرا سّدف اّج سُننا چاهُںدی,
کهِ دے من وِچ جو وے ماهی۔
