سَے سدیآں دا پَےںڈا هَےگا ِاس دے اّگے ۔
وکت نُوں آکھو چُّپ-چُپیتا اّگے لّگے ۔
پںج درِآواں دی ِاس دھرتی نُوں نے سرفاں,
ِاس دھرتی تے جںمے سُورے, انکھی, جّگے ۔
سارا گھُّپ هنےرا باهر آ جاںدا اے,
جد کد مےرے اںدر والا دیوا جّگے ۔
رُوه تّک تےرا سےک نا اّپڑ سکِآ بھاوےں,
لُو-لُو آپنا ساڑ لِآ ای تپدی اّگے ۔
جو کُجھ کریاے سو کُّجھ بھرنا پَے جاںدا اے,
کِسراں آپنے ڈھِّڈ توں چُّک وِکھاایاے جھّگے ۔
'آسِم' کُّجھ تے سِکھ لَے وّڈِآں دانِآں کولوں,
تُوں کی جانے دھُّپے تے نهیں کیتے بّگے ۔
