ساایں ساایں کرےںدِآں ماں پيو هُڑےںدِآں,
کوای نےهُڑا لاِااَو ۔
ول گھرِ وںنجن کےها وے ماهیآ ۔رهااُ۔
هیرے نُوں ِاشک چروکا آها,
جاں آهی دُدھِ واتی ۔
وِچِ پںگھُوڑے دے پای تڑّپھے,
وےدن رتی ن جاتی ۔
بِرهُ کساای تن اںترِ وڑِآ,
گھِنّ کُهاوی کاتی ۔
سَےآں ورھِآں دی جهمتِ جاوَے,
جے راںجھن پاوَے جھاتی ۔1۔
چھِلت پُڑی تن راںجھن والی,
مهرم هوِا سوای پُّٹے ۔
لکھ لکھ سُوایآں تے لکھ نهےرن,
لکھ جںبُوراں دے تُّٹے ۔
لکھ لکھ مُّلاں تے لکھ کاجی,
لکھِ ِالم پڑِ پڑِ هُٹے ۔
جے ٹُک راںجھن درس دِکھاوَے,
تاں هیر ازابوں چھُٹے ۔2۔
شاه هُسَےن فکیر سُناوَے,
راںجھے باجھوں بِرهُں ستاوَے,
جے مِلساں تاں ساںت آوَے ۔3۔
