دھُونی
ساایں جی دے اّگے نهیں, اںدر دھُکھدی هَے
ساایں جی کدی کدی
بڑی هی اُداس آواز وِّچ گااُںدے هن
جد ساایں جی گااُںدے هن
تاں آپنیآں هی آںدراں دا ساز وجااُںدے هن
گااُںدے گااُںدے ساایں جی
چُپ هو جاںدے هن
اُس چُّپ وِّچ ِاّک ساز وّجدا سُندا هَے
اُه ساز دِسدا تاں نهیں
پر سُندِآں جاپدا هَے
اُس ساز دیآں
کبر توں لَے کے هنھےرے آسمان تّک
لںمیآں کالیآں سِآه تاراں هن
تاراں وِّچ گھُںمدے تارے ٹکرااُںدے هن
چںد گُوںجدا هَے
هزاراں مرے جِاُوںدے مُوںهاں دا الاپ جاگدا هَے
کدی کدی ِااُں جاپدا هَے
جامنی پھُّلاں نال درخت بھر رهے هن
ماواں آپنے بالاں نُوں چھاتی نال لاای
تے مرد آپنے کُهاڑِآں نال
رات نُوں کّٹ رهے هن
پھِر لگدا هَے
کِسے دا چنّ دھرتی 'تے پِآ هَے
اُںجھ اُّپر کِسے دا سوگی بدن جھُّکِآ هَے
اُداس چھاتیآں اُّلریآں
اُداس دُّدھ دیآں بُوںداں نال
کُرلاںدے هںجھُوآں نال بھرے
جِوےں لوریآں تے وَےناں نال بھرے
نے مُرجھااے پھل
ساایں جی سوےر هو گای
چلو مدرسے چّل کے ِالم دے تالِباں نُوں
پڑھااُنا هَے
لگدا هَے اّج نهیں جااَوگے
اےهی سوچدے هو نا جا کے کی پڑھااَوگے
اُّگدے بُوٹِآں نُوں اُداس پانی پااَوگے
پھُّلاں نُوں مُرجھااُن دے کرتا-واچک
تے کرم-واچک تریکے سِکھااَوگے
هنھےرے دی کِتاب نُوں
جِهڑے وی سفے توں کھولھوگے
اُس وِّچ دِل دی کالخ رلااَوگے
سّچ دّسو, ساایں جی, ِاهو سوچدے هو نا
لّگدا هَے اّج مےرے نال وی نهیں بولوگے
اُںجھ بولن نُوں رِها وی کی هَے
سانُوں تاں اُڈیک هی رهی
کِ تُسیں دھُکھدے هو تاں ِاّک دِن لٹ لٹ بلوگے
مشال اُٹھا کے چلوگے
رستا دِکھااَوگے
اُداسی دی کَےد 'چوں رِهاای پااَوگے
هور لّکھاں نُوں رِها کرااَوگے
پر لّگدا هَے
تُسیں سنے بےڑیآں سنے هّتھکڑیآں هی
تُر جااَوگے
پِّچھے رهِ جانگیآں
تهاڈے خُون نال لِکھیآں تُکاں
ماف کرنا, خُون نال لِکھن توں چںگا سی
تُسیں سِآهی نال لِکھدے
پر مّتھے دی لواے لِکھدے
اُلجھے خِآلاں نُوں کُّجھ سُلجھااُںدے
دُّکھ دی کُّکھ 'چوں باهر آاُںدے
ِاس ترھاں ساایں جی بڑی دےر
آپنے آپ نُوں کوسدے رهے
پھِر مدرسے وّل تُر پاے
اَوتھے تالِب ِالماں دے کورے کاگز سن
بھولیآں جگِآسُو اّکھاں سن
تے ساایں جی نے کِها
پِآرے بّچيو, لِکھو
آپنی جان دا خَوف
آپنے بالاں دے چِهرے
آپنے نام دا موه
تے نفسانی خاهِشاں
ِاه چار-دیواری بںدے نُوں اُمر بھر
کَےد کری رّکھدی هَے
نهیں! ِاه کّٹ ديو
لِکھو! ساڈا نِزام اَےسا هَے
کِ ِاس وِّچ بںدے نُوں
آپنیآں هزاراں خاهِشاں دا
دمن کرنا پَےںدا هَے
ِاه دمن هی اُداسی هَے
ِاهی دهِشت هَے لِکھو
نهیں ِاه وی نهیں, تُسیں لِکھو
پھِر ساایں جی بڑی دےر کُّجھ نا بولے
شاِاد اُه آپنے من دی باُلی دیآں
پَوڑیآں اُترن لّگ پاے سن
جِتھے اُداس ماواں دے هںجھُوآں دا پانی سی
اُه ساایں جی دا تیرتھ سی
اُنھاں دی درغاه!
جدوں ساایں جی اُس درغاه توں آاُنگے
تاں اُداس گیت گااُنگے
پھِر گااُںدے گااُںدے چُّپ کر جانگے
اُنھاں دی چُّپ وِّچ
اُه ساز وّجدا سُنےگا
جو دِسدا تاں نهیں
پر سُندِآں جاپدا هَے
اُس ساز دیآں
کبر توں لَے کے هنھےرے آسمان تک
لںمیآں کالیآں سِآه تاراں هن
تاراں وِّچ گھُںمدے تارے ٹکرااُںدے هن
چںد گُوںجدا هَے
هزاراں مرے جِاُوںدے مُوںهاں دا الاپ جاگدا هَے۔
