اُهناں مارے دھّکے, کِ مر جاںگے ۔
ڈاهڈھے سّجن پرکھ نا, کِ اسیں جر جاںگے ۔
اُهنا چھّڈِآ مںجھدھار, کِ رُڑھ جاںگے ۔
سّجنا نُوں کِّتھے پتا سی, کِ اسیں تر جاںگے ۔
اُهدے دھّکے کر گاے پّکے, سِجدے دُوروں کردے هاں ۔
مِلن لای اُه ترسے, هُن ِاتبار نا کردے هاں ۔
اُهنے کّلا وےکھ کے چھّڈِآ, 'تے هُن ڈاراں بننگیآں ۔
سرب نال کدے دےس دیآں, سرکاراں کھڑھنگیآں ۔
کِسے هور نُوں نا ڈںگ مارنا, اسیں کردے هاں ارجوای ۔
تُهاڈے جهِر تُهانُوں مار دےنگے, ساڈے ورگا نا هر کوای ۔
وےکھ دُنیآں دے رںگ, رںگاری بن بَےٹھے ۔
پِآراں مارے ڈںگ, لِکھاری بن بَےٹھے ۔
