سّجنا ساڈی رسم-رواِات ساڈا چُّپ-چُّپ رهِنا ۔
نهیں تے اساں فکیراں تَےنُوں کی کُّجھ نهیں سی کهِنا ۔
رُّکھاں وّلوں هُن کوای سّدا آوے جاں نا آوے,
دھُّپے مَےں دُپهِر گُزاری هُن کی چھاوےں بهِنا ۔
مںدا کیتا هال دِلے دا تےری بےپرواهی,
اَوسے گھر دا وَےری هوِااُں جِهڑے گھر وِچ رهِنا ۔
کِّڈا سوهنا درش وفا دا دے گای اے ِاک سوهنی,
کّچے هون گھڑے تے هووے آپو پّکِآں رهِنا ۔
آپنیآں-آپنیآں اّکھاں دے وِچ آپو-آپنے اّتھرُو,
مےرے باجھوں پیڑ مےری نُوں هور کِسے نهیں سهِنا ۔
ِاهو جِهے لشکیلے موتی کِسے-کِسے نُوں جُڑدے,
درد مںداں نُوں مِلدا'انور'اّکھیآں دا ِاه گهِنا ۔
