سّجے هّتھ نُوں, کھّبے دا وی, اج کل تاں ِاتبار نهیں ۔
هُن تے دووےں, رل کے تاڑی, مارن نُوں تّےار نهیں ۔
مےرا جُّسا پوه دی چادر, پَےر نے دھُّپاں هاڑھ دیآں,
جو مےرے جزبے نُوں چیرے, اُه کِدھرے تلوار نهیں ۔
جو اهِسان هَے هںجھُوآں دا هَے, جو خُشبُو هَے مُڑکے دی,
شِار دی کھےتی وِّچ پراای, بارش دی هُںمکار نهیں ۔
جِس نُوں کُدرت وّلوں کھریآں گّلھاں دی تَوفیک مِلے,
اُه اوتار توں گھّٹ وی ناهیں, جے کر اُه اوتار نهیں ۔
غرزاں دی کںدھ ڈھاا کے سَوناں, فجرے اُسری هُںدی اے,
خاهشاں دی زےلوں نِکلن دے, کوای وی آسار نهیں ۔
سِر تے پںڈ نا دھُّپ دی هووے, مزا سفر دا آاُںدا نهیں,
پَےراں نُوں اُه راه نهیں لّبھدا, جِس رستے وِچ خار نهیں ۔
هر مَےلا ِانسان تے 'کُدسی', اںدروں مَےلا نهیں هُںدا,
اُّچے شملے والا هر ِاّک, بںدا ِاّزتدار نهیں ۔
