سّکھنا جوبن کِسے نا کںم دا, پاگل نے اُتراںدے لوکی ۔
ِاشک هُسن دا مان ودھاوے, ِاشکوں کِاُں گھبراںدے لوکی ۔
لوکاں دے راهواں دی لو لای, رّت آپنی دا دیوا بالاں,
پھےر وی دّسو کاهنُوں ےارو, مَےتھوں رُّس-رُّس جاںدے لوکی ۔
مےرا جےرا هِںمت هَے سی, هس-هس دُّکھ نے گلمےں لااے,
پھُّلاں هےٹھ دبے هواے وی, روںدے تے کُرلاںدے لوکی ۔
کَولاں والے کولے سّجنوں, دُکھ دے دُدھاں بھرے گِلاس,
دِل دی ِاک پڑچھّتی اُّتے, کی کی هَےن سجاںدے لوکی ۔
ارباں خرچے کرکے پُّجے, جُوه چنّے دی باوے کّج,
نںگے بھُّکھے ِانساناں دے, کھاکے ِاںج اُڈاںدے لوکی ۔
