سکھت کیتی سی تپّسِآ, پّتھراں دے ور مِلے۔
کِاُں بھلا پھِر سادھکاں نُوں شیشِآں دے گھر مِلے۔
رات من-اںبر تے جِهڑے پھڑپھڑاںاُںدے سی بڑے,
دِن 'چ کاگج تے اُه ججبے سهِکدے ,بےپر مِلے۔
بھیڑ اںدر وی سدیوی رںگ رّکھو ساںبھ کے,
کی پتا کِس شکھس نُوں کِس رںگ دا بستر مِلے۔
جد مِلی مںجِل تاں دِن ڈھلِآ,هنےرا هو گِآ,
رستِآں اںدر سی کِنّے لِشکدے مںجر مِلے۔
پهِن کے پھِردَے ,لپھںگا وی شراپھت دا نکاب,
اّج پھِر آدےس توں, اںکُس نهی ; کھںجر مِلے۔
