سمجھ نا آاے کی مَےنُوں هو گِآ۔
اج تِرا سايا هَے مَےنُوں چھوه گِآ۔
کِس جگھا پھِردا لای مَےنُوں وجُود,
کِس دے خِآلاں وِچ هاں مَےں کھوه گِآ۔
وےکھِآ هَے مَےں تےرا زالم بزار,
پرتکے آيا نا گھر نُوں, جو گِآ۔
اُس سُهانی شام نُوں بھُّلاں کِوےں?
ڈُّبدا سُورج وی دے کے لوا گِآ۔
کبر مےری دا هَے پّتھر مهِکِآ,
تےری سُورت دا پسینا چوا گِآ۔
