سمےں نے رّج کے لُّٹی سی
مهِںدی دی لوا تے چُوڑے دی چھنکار
راتاں نهیں سن سُّتیآں اُهناں دِناں 'چ کای کای دِن
دونوں پاسے کھڑیآں فسلاں بُّک بُّک روایآں سن
باپُو دّسدا هُںدا سی ساری کهانی لهُو دی
کدے پںج پانیآ 'تے
ِاک اںبر هُںدا سی
ساه ساںجھے سن اجے اُدوں
رَےّڈکلِپھ لااین نے
پںجابیآں نُوں اےداں دا ڈںگ مارِآ
کِ هر رُّکھ زخمی هويا
لوک هّتھیں جنیآں دُپهِراں لُکودےں رهے
چاه دے گلاس هّتھوں ڈِّگ پاے سن
بھُّکھاں گُآچ گایآں سن پےٹوں
رِزک نُوں دِل نهیں سی کردا
وکت نُوں ِاّزتاں دی پَے گای سی
بںدا هَےوانیات پهِن وِچرن لّگا
پِآر بھاوناواں اُّڈ گایآں سن ساهواں 'چوں
وِهڑے جِّتھے رَونکاں نّچدیآں سن
وَےن پان لّگ پاے سن
چار چُپھےرے لوک لاشاں گِندے
جاں نفرت ڈُّلھدے سینے مِندے
پّتے پھُّل ٹهِنیآں چِڑیآں
کدے نا مُڑ اَودن توں کھِڑیآں
نمازاں آِاتاں نا بولیآں
سںکھاں نے بات نا پُّچھی
پںج پانی هواے لهُو-لُهان
آپنے لهُو 'چ لّگے نهان
ِانساناں دا سِر پھِر گِآ سی
پَےراں 'چ تارا تارا ٹُّٹ گِر گِآ سی
نگن هو گایآں کالیآں راتاں
آٹے لهُو پا گُنّھن پراتاں
هر پُّل پار کرن لّگِآں
نفرت دی اّگ ٹّپنی پَےںدی سی
سبھِآچار مر گِآ سی
اںبر دھرت نُوں دےکھ ڈر گِآ سی
سّل نا سیتے گاے
آپنے هی پِںڈاں 'چوں
ریجھاں گُآچیآں نا لّبھیآں
مهِںدیآں کھِّلر گایآں سن هتھےلیآں 'توں
وٹنے والیآں پراتاں 'چ خُون دے چھِّٹے آ ڈِّگے
ماںگاں 'چوں سںدھُور رُڑھ گاے
رّب دےکھدے رهِ گاے سن
هَےوانیات دا نگن ناچ
مںدِراں 'چوں رّب دَوڑ کے مساں بچِآ
اّلھا نا لّبھا کای دِن
فِرکُو پھساداں نے ِانسانیات نُوں
تار تار کر کے راهاں 'چ وِچھا دِّتا
نانک بُّلھے شاه
تے وارِس شاه دے پِںڈ دی مِّٹی
خُونی ناٹک 'چ کھلار دِتی گای
شردھا دیآں اّڈیآں جھولیآں توں
کھوه لِآ نانک تے ننکانا
سمےں نے اکاش دی گردِش 'تے جںمے هواے
گاڑھے خُون 'تے وی لیکاں واه دِّتیآں
