سںترے دے هرے هرے بُوٹِآں دے کول وے ۔
پیلی پیلی کنکاں دے دِل رهے ڈول وے ۔
ٹاهلیآں دے پّتِآں 'چ نھےر آ کے بَےٹھِآ,
اںبراں نے چنّ خاتر در دِّتا کھولھ وے ۔
گےرُواے دے پانی والا خال پِآ وگدا,
چٹالڑے دے کھےتاں 'چ گُلال رِها گھول وے ۔
کںڈھڑے تے کوای پردےسی آ کے بَےٹھِآ,
سںترے دے بُوٹِآں جِاُں چُّپ تے اڈول وے ۔
اُهدے نَےناں وِّچوں نِکل کُولا کُولا چاننا,
رّتِآں اناراں وِّچوں رِها مَےنُوں ٹول وے ۔
ٹاهلیآں دے آلھے-دُآلے پَون پای سهِکدی,
هاِا نا اُهنُوں چُںمھدا پردےسیاے دا بول وے ۔
روسا دِلے وِّچ ن لِآویں مےرے هانیآں,
بِںد گھڑی لای اُهنُوں آکھ لواں ڈھول وے ۔
