سںنج نُوں پںدھ مُکا کے جاں اُه گھر جاوےگا۔
دےکھ کے وِگڑی هوای شکل نُوں, ڈر جاوےگا۔
تُوں اُهنُوں کَےد جِهڑے شهِر ’چ مرزی کر لَے,
هر جگھا نال اُهدے اُس دا هُنر جاوےگا۔
لوکتںتر دا وچن لوک-بھلاای هُںدا,
لوک سمجھنگے جدوں, وکت گُزر جاوےگا۔
چَوتھ دا چںد خُشی دے کے سُهاگن تاایں,
آپ بِرها دے سمُںدر ’چ اُتر جاوےگا۔
جِس ابھاگے نُوں نزر بھر کے تُسیں دےکھ لوو,
اُس دے جیون ’چ نواں رںگ بِکھر جاوےگا۔
اَوڑ دے نال گھِرے کھےت ’چ ورھِآ جے نا میںه,
تاں مےرے نال مےرا کھےت وی مر جاوےگا۔
جے نهیں هونگے ون, ارش, تاں بنواس کِها,
تخت جاں تختے هی پرکھےگا جِدھر جاوےگا۔
