هُن تاں مَےنُوں
ِاه سںسا هَے
سچ مُچ مےری
نا هو جااے
جگ دیآں رهُ ریتاں انُسار
اتے آپنا
پِآر
رهِ نا جاوے
ادھ وِچکار۔
اجے نهیں
آپاں نُوں سار
کی هُںدیآں نے
جیون پیڑ دیآں کڑوّلاں
کِنّے رهے
کھےڈ جان کے
گّلیں باتیں
بھاوےں سیس
تلی 'تے دھردے
مِلدے رهے
چاننی راتیں
تے نِّت کردے
پھُّل کلیآں دی
مهِکاں دیآں سی گّلاں۔
نےڑے هو کے
ِاںج لّگدا هَے
بھلکے سانُوں
روٹی ٹُّکدی چِںتا هونی
پھُل کلیآں دیآں
مهِکاں دے وِچ
گھُل جانا هَے لُون وِسار۔
چنّ جو ساڈے کول نهیں هَے
ِاتنا سوهنا
من موهنا هَے
دھُںدل بھرِآ
کھرھوا کھرھوا
ِاس دا پِّچھا
سوهل نهیں هَے۔
جِّد بھاواں دی
دُوروں دُوروں
پِآر جِها
ِاک وهِم رِها جو
رهی کلپنا
کرتّب کردی
ِاک دُوجے توں
کھُںجھ جاون دا
سهِم رِها جو
بن نهیں سکِآ
ساںجھی لںگھی
اَوکڑ وِچوں
جاگی
رُوه دی کوای نُهار۔
هُںدا دِسدا
مَےنُوں آپنا
گںڈھ چِتراوا
تے ِاه سںسا
آيا اّگے
جیکن آپاں
ِاک چھلےڈا
پکڑن لّگے
بن نا جااے
ساری اُمر لای پچھتاوا۔
