سار سمالِ پِآرا دِلبر, دے گلِ باںهِ سوايا
مُو تن کھبر نهیں متوالی, هوتاں سرا پِلايا
پی پِآلے پلںگھیں سُتے, اُنھاں لاهِ اُّٹھ تے پايا
آڈت گاپھل سےتی سّسی, سُتی پِری وںنجايا ۔۱۔
سُتی سار لهے جاں سّسی, هوت ن کول دِسیوے
بھڑکاں کھاِا اُٹھی جاں سےجے, پلک ن پانی پیوے
جِاُں جِاُں وِتھ پوے شهُ نالوں, تِاُں تِاُں مرَے ن جیوے
آڈت مِلاں تھیواں شهُ داکھل, مُڑاں ت ِاشک لجیوے ۔۲۔
سّسی اُٹھ دےکھاں جاں هوتاں, سے تاں لّڈ سِدھااے
ناه مَےںڈے پیڑ ولے سُو, سُتی کَون جگااے
باب سّسی دے اےهو آها, لِکھِآ کاُن مِٹااے
آڈت سابت نےهُ سّسی دا, جِن سٹے کدم سوااے ۔۳۔
کارنِآری کارن کیتا, کارن هوت پِآرے
درد کولوں جیاُ رهَے ن مُولے, پلک پلک جیا سارے
ڈُکھاں سےتی ڈیهُں گوايا, راتِ گِنںدی تارے
آڈت گھِنّ گاے شهُ پُنُّوں, هوت سُںنجے هرکارے ۔۴۔
چڑِ چڑِ دےکھَے روه ڈُوگر تے, سهی ن کےچ کِڈاهیں
کِآ جانا کِت گاے نِراسے, گھِنّ هوت سِر ساایں
زالم درد فِراک کساای, دے گاے دِل تاایں
آڈت سّسی مرن کبُولم, مُڑاں تاں دوزک پاایں ۔۵۔
درداں کر درماںدی سّسی, کردی زور اگُوها
نا کو مَےںڈا سںگ ن ساتھی, نا کو تھل دا سُوها
اںدرِ آهیں دُکھی دّدھا, باهر دُکھن لُوها
آڈت سّسی نےهُ سچانا, مُڑَے ن کدم پِچھُوها ۔۶۔
ڈُوگر روه بِآ تھل مارُو, جالِ آای وِچ تِسے
چاای کدم کںبے سبھ جاما, مت پَےر کِتھااُوں کھِسے
کّڈھی آهِ سُناای کَےنُوں, کول ن کوای دِسے
آڈت سّسی بابُ جو آها, ِاک پلک ن هوتهِ هِّسے ۔۷۔
بکروال چرےںدا ڈِٹھس, کیتُسُ رُک اُداایں
منّ سُآل سُکںتی والا, بھوری آب پِلاایں
کاُن تھااُں کاُن ناںاُ تُساںدا, پھِرَے ِاوےهی جاایں
آڈت جیون جوگا کاکا, مَےںڈے مِلاَو ن هوت کِداایں ?۸۔
آکھ ڈِکھا تُوں کِتھهُ آایاےں, ڈُوگر روه چرےںدی
آدم جات کِ جون پریآں دی, کَے چھلول مُجھ کرےںدی
تَےںڈَے پّلے کھرچ ن کُوجے پانی, کےهے هال جلےںدی
آڈت ِاکے تُوں دےو رنجانی, ِاکے تاں تاںگھ پِریآ دی ۔۹۔
مَےں آای شهِر بھںبور سُهاِااَوں, جِتھَے ڈےکھن دیآں جاایں
کِسمت تور اساتھے آںدا, کےچ شهِر دا ساایں
لِکھے آن نسیبت جوڑی, دُکھ پاون دے تاایں
آڈت چھڈِ سِ مَےنُوں سُتی, گھِنّ گاے هوت سِر ساایں ۔۱۰۔
سے کِاُں سُکھ اساِاش مںگن, نےهُ لاِان نال بلوچاں
پهِلے پهِر اُتارا جَےںدا, سُبهی سںجھ پهوچا
بھنِّآ پِچھے بھّجن کُوڑا, لدھا سچُ ن سوچا
آڈت سّسی سمجھ ن ڈِٹھے, آِااَو هّڈ وِگوچا ۔۱۱۔
هڈ وِگوچا تِناں کےها کاکا, جِنھاں آپے پھُوک دھُکھاای
بھکھَے بھاهِ تن بِرهو سںدی, بُوجھَے ناه بُجھاای
دُکھیں آنِ گھتِآ سے تھل وِچ, دُکھ دُهےلے تاای
آڈت جِت تن لگی سوای جانَے, کَے سو جانَے جِن لاای ۔۱۲۔
آاُ سّسی تُوں ولِ اساڈی, ن کرِ جیاُ اجايا
پُنُوں جےهے لکھ پھِرںدے, ِاک دُوں ِاک سوايا
بھنِّآ پِچھے بھّجنا کُوڑا, پھِرَے ناهی پھےرايا
آڈت سّسی اُه پُنُّوں جِن تَےکُوں تھل وِچ آن رُلايا ۔۱۳۔
بےپرواه ساهِب اُهُ ڈاڈھا, جے بھاوسِ تاں پھِر بھالے
ِاکس دے لکھ دےواں سدکے, جے رّب ِاک وِکھالے
مُڑن مُهال اسانُوں کاکا, سِرُ کیتا کٹِ هوالے
آڈت پلک ن رهِسی پُنُّوں, جاں تُٹسِ کَےف پِآلے ۔۱۴۔
کَےف لتھی جا آوَے پُنُّوں, تاں تاں جال ِاتھاایں
تھل مارُو دیآں مانَے رلیآں, مَےںڈیآں منّ رجاایں
اگے روه بِآ تھل مارُو, کےهر باگھ بلاایں
آڈت سّسی سمجھ کراهی, کاای آکھیں گّل اساایں ۔۱۵۔
رّبا بکروال دِل مَےلی کیتی, کیتوسُ سُخن اوّلا
باجھُ ساایں 'مَےں کُس ن جانا', پُنُّوں باجھ ن بھلا
ن کوای مَےںڈا وس ن چارا, نا کوای هتھ هتھلا
آڈت سّسی سمجھ ڈِٹھا من, گرک تھیوے تاں بھلا ۔۱۶۔
گهِلی گّل الاایآ سّسی, گرک هوياں کِآ تھیسی
مِٹی سِاُں مِٹی رلِ وَےسی, وتِ ن مِٹی تھیسی
جِنھاں دی خاتر آجز هوایاَے, اُنا تب تےری کچھُ نیسی
جیںودِآں نهیں تاںگھ جِنھاں دی مُياں ن سّد پُچھیسی ۔۱۷۔
کرے فرِآد سّسی شهُ اگے, تُوں سُن سچے ساایں
جو کچھُ بکھرے زِمیں اساڈے, سو اج دےهِ ِاتھاایں
بّکروال کھےال ن چھڈَے, کِچرکُ هور ڈراای
آڈت هُکم هوآ دھرتی نُوں, پھاٹ هُای دُه تھاایں ۔۱۸۔
بّکروال ول پُچھَے سّسی, ااُ سّسی پچھُتاسی
وڑسی گور اںدھَےری کوٹھی, تڑپھ تڑپھ مرِ جاسی
اےهو مےلا تے اےهو وِچھوڑا, وت ن مےل تھِآسی
آڈت پلک کُ جیوے سّسی, ت پُنُّوں پھےر مِلاسی ۔۱۹۔
ِاک سنےها دِلبر واهے, دَےایں برا خُداایاَوں
پُنُّوں پُنُّوں نااُں کُوکےںدی, هوایآں گرک ِاتھاایاَوں
سِکن سُول اتے جھُگنا, چھُٹدی درد کساایاَوں
آڈت جیودِآں تاںگھ جِنھاں دی, مُياں بھی تاںگھ اُداایاَوں ۔۲۰۔
بّکروال پُچھے سّسی تھوں آاُ سّسی مت تھوڑی
کو مَےں کامُ لگو پُنُّوں دا, هٹکی رهی ن هوڑی
جِنھاں دی خاتر آجز هوایاَےں, سو سهُ گِااَوں وِچھوڑی
بّکروال سمجھاِا رهيوس, سّسی پِٹھ ن موڑی ۔۲۱۔
پُنُّوں پُنُّوں نااُں کُوکےںدی, سّسی گرک سمانی
گُّجھا نےهُ کیتوای پالا پّلُو رهِآ نیسانی
گھِنّ کِتاب وڑی وِچ کبرے, پڑھدی کلم ربانی
اےهُ سنےها هوتاں واهے, جو مَےں باب وِهانی ۔۲۲۔
سّسی تھااُں هِساب گھِنّن کُو دھُرهُ ملاِاک آاے
باںههُں پکڑ اُٹھاای سّسی, جِاُں سُتے گاُںس جگااے
آکھ ڈِکھا تُوں آپے سّسی, تَےں کےهے امل کمااے
آڈت سّسی پُچھے ول اَونا, 'مَےںڈے پُنُّوں کُ گھِنّ آاے' ۔۲۳۔
دےکھِ ملاِاک تھیاے هَےرانی, اَونا پھِرِ پھِرِ آوَے هاسا
اجُن تاںگھ پُنُّوں دی سّسی, وِچ کبرے پاِااَو واسا
میر پُرش سبھ پڑدے هواے, بھلے بھلے ےار کھاسا
آڈت اے ول پُچھَے اساتھوں, اےه بھی اجب تماشا ۔۲۴۔
جو بھروُڑی ن مُڑی پِچھاںها, باب جےهے دے تےهی
اساں نےکی بدی کِچھُ نالِ ن آںدی, پُّچھهُ جاِا پِچھےهی
سِک تے سُول آهیں دا توسا, آکبت مِلِآ ِاسِ دےهی
آڈت آنهُ دَےه سنےها, جو ڈِٹھا هوتِ سنےهی ۔۲۵۔
ملاِاک وںنج کهِآ ساهِب در, سّسی اےو الااے
آشک نال جواب کِ لگَے, تُسیں جِ پُچھن آاے
آشک در ساهِب دے سّچے, جِنھاں پَےر الُود ن لااے
آڈت ول پُچھے اساتھوں, 'مےرے پُنُّوں کُوں گھِنّ آاے' ۔۲۶۔
سچے ساهِب ِااُں پھُرمايا, مےرے آشک جگ ڈڈھےرے
مَےں کادر کُدرت دا کرتا, تاں بھی وس ن مےرے
دےکھ پتںگ تھیون سبھ آشک, پیر پُرش بهُتےرے
آڈت آشک نالِ جباب کِ لگَے, سِک جِنھاں دے جےرے ۔۲۷۔
جَےںدی سِک تهیں دا سِکا, بِآ سِکا پھِکا لگَے
جَےںدا درد تهیں دا دارُو, بِآ درد کِ دارُو لگَے
جَےںدا نااُں نیسان تهیں دا, وّج رهِآ وِچِ جگَے
آڈت آشک جےڈا گاُںس ن کوای, تِس دوزک نالِ کِ لگَے ۔۲۸۔
اُڈِآ بھاُر سّسی دے کولوں, چلِآ ترف هوتاں دی
پِچھَے وَےںدِآں کُوں وںنج مِلِآ, کھڑے هو جمات ٹھّگاں دی
جَےںدے سِر تے مِهر مُهّبت, کَون ٹھاکے باںه تِنا دی
آڈت کَول کُوڑاوے هوتاں, لّج ن پای کاُلاں دی ۔۲۹۔
کر هٹکااُ ن ڈِٹھا هوتاں, ڈاڈھی کها کیتِآ نے
کےچ کولوں ِاک مجل اُرےرے, وڈھ کرهِ جھُکِآ نے
پُچھے مِلن کوای کرن کُباهت, اسیں نیسی پُج سمانے
آڈت کَے فل تھی جا پُنُّوں, تاں هواے هوت دِوانے ۔۳۰۔
مِلِآ بھَور پُنُّوں دے تاایں, کهری کهر کیتوای
سّسی لَے مُایآ وِچ تھل دے, جَےںدا وارس تھیآ ن کوای
بّکروال اُس کھِآل ن چھڈے, اُه نکھسِکھ آجز هوای
آڈت دِل دے مهِرم باجھهُ, کَون کرے دِلجوای ۔۳۱۔
آپ سمال هوش کر اےتھے, سّسی نهیں کول مےرے
دے شراب گھِنّ آاے مَےکُوں, اُه پای چھوڈیآ نے ڈےرے
دھُوهسُ مِسری کّڈھی مِآنوں, تُساں کرساں بےرے بےرے
آڈت سُرتِ سمالی پُنُّوں, دھُکِ لگا پھِرِ پَےرے ۔۳۲۔
جَےںدے نَےن کرن اسناای, جِتھے جات ن پات پُچھیوے
پُچھن بھَور گُلاں دے تاایں, جِتھے مُشک کڈھیوے
پُچھو جاِا پتںگاں واهَے, تُسیں کِاُں سڑدے دیوے
آڈت راه ترِهاں دا ِاکو, مُڑن ت ِاشک لجیوے ۔۳۳۔
پکڑِ مُهار پُچھے سُ پُنُّوں, کهُ کرها ! کِآ کریاَے
سَے کوهاں دی وِتھ جِنھاں وِچ, بِن ڈِٹھے تِن مریاَے
ےار اُپکار مدد دا وےلا, کدم زےادا دھریاَے
آڈت سّسی نُوں اّکھیں وےکھاں, تاں دم شُکرانا بھریاَے ۔۳۴۔
سچُ آکھاں سچُ آکھ ن سکاں, سچُ آکھے باجھُ ن سردی
کِاُں تُوں کےچ ن تھیوے داکھل, خبر ن لهَےں گھر دی
راج چھوڈ مُهتاج کِاُں هووهِں, سےو کرےں پر در دی
آڈت سّسی تَےنُوں کامن پااے, کَے پایآ کاای زر دی ۔۳۵۔
ن پِا گوت ن نان کبیلا, تُوں کےهے سُخن بپھاوَےں
تُوں تاں پسُو پریتِ کِآ جانَے, چھااُں بهَےں پھِر کھاوَےں
بھٹھِ کےچ نهیں کںمُ اساڈے, دِسدے رُّکھ ڈراوے
آڈت سے کِاُں چلن اگاںهاں, جِن کیتے کاُل سچاوے ۔۳۶۔
جے تَےں کاُل سچاوے کیتے, تاں وِتھ کِاُں پاای دُهاں نُوں
گُّجھا نےهُ کیتا ای پالا, نال پُتراں لوآں نُوں
کِتھے سّسی کِتھے هور سُهےرے, سِکدے رُوه رُوهاں نُوں
آڈت هوت هويا دیوانا, سّسی سُن رُوهاں نُوں ۔۳۷۔
کاری لگا هوت تماچا, بولن جاِا ن کاای
اچنچےتے وِسر بھولے, نِج لگی کِاُں لاای,
جے جاناں دُکھ ِاتی هوای, ٹھّگ ٹھگاُری پاای
آڈت دم چڑھِآ شهُ پُنُّوں, جو دےوَے ربِ دِکھاای ۔۳۸۔
کرکے آس چڑھِآ سهُ پُنُّوں, اگے جو رجاِا رّبانی
دےکھ هَےران تھیآ تھل مارُو, جِتھے رُکھ ن پانی
پُنُّوں جاِا اُتھاایں وڑِآ, جِتھے کبر نیسانی
کره تے لاهِ دِتا پھاِاتا, مِلِآ رُوه رُوهانی ۔۳۹۔
بّکروال چرےںدا ڈِٹھوس, گھِنّ سلام هوتاں دا
ن مَےں ڈِٹھا ن مَےں سُنِآ, اےهُ مکامُ کِنھاں دا
سچُ آکھ سِک لهے اساڈی, مَےں آجز گھنِآں دِںهاں دا
آڈت ِاک بھُلاوا مَے کُوں تھل وِچ, سُنِآ نااُں مِتراں دا ۔۴۰۔
پُنُّوں هوت تُهَےں سُنیںدا, اگَے آوَے تاں گّل اکھاایں
ِاک مِهری رُوپ پھِرَے تھل مارُو, بھرِ بھرِ کڈھدی آهیں
جو کِچھُ زورُ اکُوت اکل دا, دے رهِآ اُس تاایں
پُنُّوں پُنُّوں نااُں کُوکےںدی, هایآ گرک ِاتھاایں ۔۴۱۔
هوهُ سّتار تُوں سّچے ساایں, اسیں پِری دیدار کراهے
دُکھیں مار کیتے درماںدے, لهے اجاب دِلاهے
پاٹی گور هوای دُںه تھاایں, دے مِلِآ گل باںهے
آڈت دُهاں دا نےںهُ سچاوا, پاے کبُول درگاهے ۔۴۲۔
