آپاں سبھ مُساپھر ےارو
آپنی آپنی گںڈھ پوٹلی چُّکی
دُور دُور توں ِاس ٹےسن 'تے کّٹھے هواے
دُور دُور دے داایاے بنّھیں۔
واه واه بھیڑ بھڑّکا جُڑِآ
رںگ برںگا مِلواں جُلواں
نجر لبھاںدے
بھُّکھ جگاںدے
رںگ مهِکدے۔
جان بُّجھ کے موڈھے کھهِںدے
پِّچھوں بھُل بکھساای هُںدی۔
ٹھاهراں کّڈھدے
ساتھ بنااُںدے
کای سّجن نے
آپنا سپھر سُکھالا کردے
پهِلا, دُوجا, تیجا درجا
جِنّی جوگے هِںمت والے
ٹِکٹاں لَے کے چڑھ جاںدے نے۔
کای وِچارے
رَونک-مےلے-رںگ دے چسکے وِچ اُلجھ کے
گّڈیاَوں کھُںجھدے,
اّکدے, کھِجھدے بَےٹھ کے اگلی مےل اُڈیکن
کای گریب تاں کےراں کھُںجھے
گںڈھ پوٹلی چُک کے گھر نُوں تُر جاںدے نے۔
سّچ پُّچھو تاں آپاں سبھ مریج هاں مِترو,
ِاس سرکاری هسپتال دی سرن پاے جو۔
اّکھیں دھُںداں مگجی جالے
هّڈاں دے وِچ روگ رچے پرهےج نا کردے۔
اےتھے آ کے
سّجرے دُّکھ سهےڑ هاں لَےںدے
سینے جکھمی هُںدے
دِل تے تیر نِسانے چل ناسُور نے بھردے۔
بڑے سِآنے کای ڈاکٹر
هَےن ولاِاتوں پڑھ کے آاے
اکل ِاںجَےکسن کردے
اپنی اپنی واه لااُںدے نے۔
کِسمت والے نَو بر نَو هن هو کے جاںدے
مِهنت دا پھل پااُںدے۔
پر بهُتے تاں گھور-پںتھیاے
ٹُّک پاڑدے
نھےر 'چ سوٹے مارن
نھےر دی کھّٹی-
ساری جِںدگی انّ پُوجا دیآں سُّکھاں
کھّٹ کے مُڑدے۔
