دووےں نَےن وَےراگے مےرے بھر بھر کے اّج رُنّے ۔
سّت سمُںدر پَےراں اّگے کابا پرلے بنّے ۔
اکھیآں دے وِچ دیوے بھر کے لںمی نیجھ اُمر نے لاای
ڈیکاں نال هنےرے پیتے چھانے اںبر جِنّے ۔
ورھِآں بّدھی سُورج بالے ورھِآں بّدھی چنّ جگااے
اںبراں کولوں مںگے جا کے تارے چاںدی ونّے ۔
کِسے نا آ کے شمھا جگاای گھور کالخاں جِںد ولھےٹی
ورھِآں دی ِاس بّتی نالوں چانن رهے وِچھُنّے ۔
سَو سَو وار مناایآں جا کے پر تکدیراں مُڑ نا منّیآں
پَوناں دی ِاس کنّی اںدر کای کای دھاگے بنّھے ۔
هارے هواے مےرے هّتھاں وِچوں شمھادان جد ڈِّگن لّگا
سّتے ساگر تر کے کوای آيا مےری ونّے ۔
هوٹھاں وِچ جگا کے جادُو هّتھ مےرے اُس چھوهے
"کهُ کلم نُوں اےس پیڑ دا دارُو بن کے پُنّے !"
تےریآں پیڑاں مےریآں پیڑاں هور اجےهیآں لّکھاں پیڑاں
تےرے اّتھرُو مےرے اّتھرُو هور اّتھرُو کِنّے ۔
سّتاں ورھِآں دا ِاه پَےںڈا نِرے اسیں نا پاںدھی ِاس دے
لّکھاں پُنُّوں لّکھاں سّسیآں پَےر تھلاں وِچ بھُنّے ۔
دووےں هوٹھ اُڑا کے اُس نے کلم مےری پھِر چھوهی
دووےں نَےن وَےراگے اُس دے بھر بھر کے پھِر رُنّے ۔
