سَوں جا ےاد پُرانیاے
جاه مُڑ جاه مرجانیاے
کںڈھِآں دا کوای وس نا چّلے
آپنی راهے پانی چّلے
چُپ چُپیتے دِل نے کّلے
بےبسیآں نے در نے مّلے
پھّٹی واںگُوں مِٹ جاوےں جے
دِل تے لِکھی کهانیاے
سَوں جاں
ِاه مےرے راهاں دی گاتھا
تھِڑک گاے ساهاں دی گاتھا
وِچھڑ گایآں باهاں دی گاتھا
چُپ هوایآں دھاهاں دی گاتھا
دِل دے اںدر گُوںجدی
چُپ جِهی کوای بانیاے
سَوں جا
ِاه اںبر کھںبھاں توں بھاری
ِاّک پںچھی دی مری اُڈاری
اُلٹی پَے گای مےری واری
لُک لُک رووے ےاد ویچاری
من دے اںدر گھُل جو گِآ
کِںجھ اَےسا گم چھانیاے
سَوں جا
مالا واںگُو اُمر پروای
ساهو ساهی گِنتی هوای
تےرا مےرا وس نا کوای
سبھ راهاں دا مالک سوای
ِاه کّلاں سانُوں دھُر توں مِلیآں
آ ِانھاں نُوں مانیاے
سَوں جا
