سّےاد جد وی گُجرے, اُّجڑے مکان کولوں۔
ڈر جان سبھ پرِںدے, کھالی کمان کولوں۔
کوای وی جد مُکھاتِب, تاں سَوں گای سی دُنیآ,
کی داستاں سُنوگے, هُن بےجبان کولوں۔
اپنے اُداس گھر ‘چوں ,مَےں ڈھُوںڈِآ نا تَےنُوں,
پُّچھِآ تےرا پتا مَےں, نِّت آسمان کولوں۔
چَوراهِآں ‘چ ِاس نے, کی بالنا اے سُورج,
دیوا تاں بل نا سکِآ, ِاس هُکمران کولوں۔
کںدھاں دے نال لّگ کے, رونا پِآ هَے مَےنُوں,
کی هال پُّچھ لِآ مَے, اُّجڑے مکان کولوں۔
