سبداں تاایں سںبھال نی جِںدے,
سبداں نُوں کدی مرن نا دےویں۔
جکھماں سدا تُوں رِسدے رّکھیں ,
ِانھاں نُوں کدی بھرن نا دےویں۔
من نُوں هَولا کرکے رّکھیں ,
بوجھ اُٹھا کے ترن نا دےویں۔
اپنے آپ تُوں بن جروانی ,
کھُد نُوں کدے وی ڈرن نا دےویں۔
کںم تےرا هَے من نُوں جِّتنا,
ِاسنُوں کدے تُوں هرن نا دےویں۔
جِںدگی دی انمول هَے کھےتی,
پسُو آوارا چرن نا دےویں۔
مَےنُوں مُوںه لُکااُنا پَے جااے ,
کںم اجےها کرن نا دےویں
رّب تَےنُوں سُرجیت بنايا,
تُوں جمیر نُوں مرن نا دےویں۔
