ماڑکُو جِها کوی
ٹںگ اڑا کے بهِ گِآ
شبدکوش دے بُوهے تے
اکھے مَےں نهیں آاُن دےنے
اےنے اںگرےزی شبد
پںجابی شبدکوش وِچ ۔
اَواے آاُن دے کویآ, آاُن دے
اںدروں بھاشا وِگِآنی بولِآ
نا آاُن دےایں آپنی کوِتا وِچ
ڈِکشنری وِّچ تاں آاُن دے
اّگے نهیں آای لالٹَےن
رےل, ٹاایمپیس, رےڈیاَو, کلاک
اَےکسے رے, ٹی وی, ویڈیاَو, ٹَےسٹ ٹِاُوب
ِاه تاں تےری کوِتا وِّچ وی آ گاے ۔
هزُور ِاه کوای لفز تھوڑھی نے
ِاه تاں چیزاں نے
چیزاں نُوں مَےں هُن کِهڑا روکداں
جںم جںم آاُن ِانکُووےٹر, ِانهےلر, اکُاےریام
ِانورٹر, ڈِش, سی ڈی
وی سی ڈی
ڈی وی ڈی
جںم جںم آاُن
آپنے پِتاواں
ماتاواں
نِرماتاواں دے رّکھے هواے ناںواں سمےت
مَےں کدوں روکداں?
تے مَے اُنھاں وِچو نهی
جِهڑے
بیار نُوں ےوِرا
رںم نُوں پھنِرا
تے وااین نُوں دکشِرا کهِن دی سلاه دِںدے نےں ۔
پر جدوں تُسیں
سُوچنا دے هُںدِآں ِانپھرمےشن نال
ِاکرارنامے دے هُںدِآں اَےگریمَےٹ نال
اسر تے پربھاو دے هُںدِآں ِاپھَےکٹ نال
سته دے هُںدِآں سرفےس نال
اّکھ مٹّکا کردے اَوں
تاں مَےنُوں اجیب لگدا
چھڑِآں لای لَے آوو مےماں
بھاںوےں کُدےسناں
پر وِآهِآں ورِآں دے گھریں
سَوکناں کِاُں واڑدے اَوں ?
وسدے رسدے گھر کِاُں اُجاڑدے اَوں ?
اَواے کویآ کملِآ
اسیں کوای وِچولے نهیں
اسیں سِرف گِنتی کردے آں
کِ لوک کِسے لفز نُوں
کِنّی واری لِکھدے پڑھدے بولدے نے
اےسے آدھار تے
اسیں کِسے لفز نُوں ڈِکشنری وِّچ تھاں دےن دا پھَےسلا کردے هاں
ِاهنُوں پھریکِاُوںسی کهِںدے نے
تُوں واروارتا کهِ لَے
جاں کوای هور لفز گھڑ لَے ۔
تے جاه
جا کے اخباراں پڑھ
لوکاں دے مُوںه پھڑ
ساڈے نال لڑن دی تھاں
اُهناں نال لڑ
جِهڑے آبھُو, روڑ تے کھِّلاں کھان دی تھاں
پَوپکَورن کھانے پسںد کردے نے ۔
تے اهُ دےکھ آلُو
سڑکاں تے رُلے پھِردے نے
تے پٹَےٹو چِپس
کاراں چ چڑھے پھِردے نے ۔
تاں جا کے کوی نُوں گّل سمجھ آای
کِ کِّتھے اسل وِّچ لڑ رهی هَے بھاشا
زِںدگی تے مَوت دی لڑاای
اُهنے شبدکوش دے بُوهے توں
آپنی ٹںگ پاسے هٹاای
تے لفزاں نُوں کهِن لّگا:
لںگھ آاَو بھاای
جِهڑے جِهڑے کردے آ کُآلیپھاای ۔
کوی نُوں سمجھ آای
کِ بھاشا نُوں بھاشا وِگِآنی نهی
اُه لوک بنااُدے نے
جِهڑے جُوجھدے نے
کھےتاں وِچ
کارکھانِآں وِچ
ورکشاپاں وِچ
آپنے مناں وِچ
آتماواں وِچ
تے سِرف بھاشا نُوں بچاياں
نهیں بچدی هُںدی کوای بھاشا
بھاشا بچدی هَے سدا
کِسے مهان خِآل
مها کرُنا
کِسے مها لهِر دا
سرگُن سرُوپ بنکے ۔
کوی نُوں ےاد آاے اُه لوک
جِنھاں نے بُرے وکتاں وِچ
مّکی نُوں بسںت کَور
گاجراں نُوں گُبِںدیآں
کھیر نُوں بامھنی
مُولی نُوں کراڑی
بهاری نُوں سُںدری
تلاای نُوں سُکھدےای
هاںڈی نُوں جگنناتھی
بِّلی نُوں ملِکا
شام نُوں اںجنی
رات نُوں کالی دےوی
نید نُوں دھرم راج دی دھی
تے ٹھںڈھی هوا دے بُّلِآں نُوں ِاںدرانی دےوی دیآں جّپھیآں
کهِ کے هّس هسا لِآ
آپنا جهان رںگلا بنا لِآ
تے بُرے وکتاں نُوں بھلے بنا لِآ ۔
جِهڑے جُّتی نُوں اتھّک سواری
تاپ نُوں دھرم راج دا پُّت
چِنی هوای چِکھا نُوں کاٹھگڑھ
رون پِّٹن نُوں مارُو راگ
ٹُّٹی چھنّ نُوں شیش مهِل
جھاڑُو بردار نُوں سُوبےدار
ٹاکیآں والی گودڑی نُوں هزارمےکھی
نوٹاں نُوں چھِّلڑ
سِّکِآں نُوں ٹھیکرے
تے گجا کرن نُوں مُآملا اُگراهُنا کهِ کے
شهِنشاه بن بهِںدے
تے سدا چڑھدی کلا وِّچ رهِںدے ۔
اُه جِهڑے کھُوںڈے نُوں کانُوںگو
بولے نُوں چُبارے چڑھِآ
رےل نُوں بھُوتنی
مّچھی نُوں جلتوری
بَےگن نُوں ِاّک ٹںگا بٹےرا
وڑےوےں نُوں کّپڑبیج
کهی نُوں پتال موچنی
سُوای نُوں جوڑمےلنی
چھاننی نُوں سُجاکھی
چھّج نُوں گُنگراهی
مِرچ نُوں لڑاکی
هُّکا-پینے نُوں گدھی چُںگھ
بھںگ چھانن والے رُمال دیآں کنّیآں نُوں
شےر دے کنّ
چُّلھے دیآں لّکڑاں نُوں مشالاں کهِ کے
آپنی کوِتا دا جهان رُشنا لَےدے ۔
جِنھاں نے
گنّے نُوں برهمرس
هلدی نُوں کےسر
گںڈھے نُوں رُّپا آکھ کے
رُّکھا سُّکھے نُوں اںتاں دا سُآد بنا کے کھا لِآ ۔
کڑکدیآں دھُّپاں وِچ
رُّکھ نُوں سبز مںدر بنا لِآ ۔
تے جِهڑے شبداں دی چھاںوےں
دُّکھ دے تھلاں نُوں
هّس کے پار کر گاے ۔
اُه هسمُکھ هازرجواب
هَوسلے والے کلادھاری
بڑے کراماتی لوک سن ۔
اُنھاں دی ٹکسال شبد کی گھڑدی
نوےں بںدے گھڑدی
نوےں لوک پرلوک سِرجدی
اُنھاں دے مُوهوں
آپنا نواں نام سُن کے
چیزاں هّس پَےدیآں ۔
پَےراں دی دھُوڑ بنا لایآں جِنھاں نے سلتنتاں
کاُڈیآں کر دِّتے موتیآں جڑے تاج
تختے تااُوس سُآه
تے کّکھوں هَولے کر دِّتے
جِنھاں نے آلمگیر شهِنشاه
کهِ کے آپنے گُرُو نُوں سّچا پاتشاه ۔
کوی نُوں ےاد آيا مهاں کوی
جِس نے ِاّک ندر پا کے
آرتی دے تھال نُوں
برهِمںڈ تّک پھَےلا دِّتا ۔
کوی نُوں ےاد آاے
ابھِدھا لکشنا وِاںجنا
سفوٹ تے نَوں رس
جِهڑے شان نال جاںدے نے
دےس بِدےس دے سَےمیناراں وِچ
آپنی بھاشا بولدے ۔
کوی نُوں ےاد آيا اُه ناارا
ماں بولی جے بھُّل جااَوگے
کّکھاں واںگُوں رُل جااَوگے
نال هی ےاد آاے اُه لوک
جو ماں بولی نُوں نهیں بھُّلے
پھِر وی کّکھاں واںگُوں رُل رهے هن ۔
کوی اُٹھ کے چلا گِآ
شبدکوش دے بُوهے توں سوچدا
کِ جے کّکھاں واںگ رُلدِآں نُوں
دے سکیاے کوای مهان خاب
خِآل
لهِر
جے دے سکیاے
نِمانِآں نُوں مان
نِتانِآں نُوں تان
نيوٹِآں نُوں اَوٹ
نِآسرِآں نُوں آسرا
تاں شاِاد ماں بولی بچ جاوے
کّکھاں واںگ رُلدے آپنے جاياں دے سهارے ۔
جے نیچاں نُوں سںبھال لایاے
تاں خبرے هو جاوے
ندر دی بکھسیس ۔
تھی جان تن من تے سبد هرے ۔
