ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
اَےوےں ارتھاں دے سِوے نا جگا
ساِاری روهیآں والا رُّکھ
جِوےں کھںڈراں دی چُّپ
کِسے پُّچھنا نی دُّکھ
ساِاری مَوت کولوں کھوهے هواے ساه
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
ساِاری مِرجے دے تیر
ساِاری راںجھنے دی پیڑ
ساِاری ڈولی چڑھی هیر
ساِاری سّسی واںگ هونا هَے تباه
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
ساِاری سّتھراں تے سَونا
سُّتے سےراں نُوں جگااُنا
ےاری مَوت سںگ لااُنا
ساِاری سوهنی والا مِلنے دا چاا
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
ساِاری اّگ دے کلیرے
لیرو لیر هواے چیرے
هاجر هرپھ همےس
پاٹے سگناں دے لیڑے
ڈُوںگھے جکھماں دا کںبدا وِساه
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
ساِاری جھورِآں دی بات
کالی انمُّک رات
تارے ٹُّٹدے دا ساتھ
رُّکھ ڈِّگدے دے وَےن پااُںدی واا
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
ےاری موراں سںگ لاوےں
گھر سّپاں دے وی جاوےں
گیت دوهاں دے هی گاوےں
کھںبھ موراں دے تُوں بین نا بنا
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
ساِاری اںبراں دی چھوه
نال تارِآں کھلو
چنّ ڈُّبدے نُوں روا
اّگ مّڑیآں دی گھریں نا لِآ
ساِارا سبداں دی سُّچ نا گوا
اَےوےں ارتھاں دے سِوے نا جگا
