پّتھراں دے ِاس سهِر دے اںدر, پّتھر دِل ِانسان وِچردے,
ِاهناں دے نال کھهِںدے کھهِںدے, جمیر, دِلو دِماگ مےرا,
سِّل پّتھر هو گِآ هَے....
کی هو گِآ ِاهناں لوکاں نُوں , ِاّک دُوجے وّل تّکی جاںدے,
ڈَور بھَور جِهے, اَوپرِآں واںگُو, جاپدَے جِوےں ِاس سهِر وِّچوں,
پِآر تاں کِدھرے کھو گِآ هَے.....
سڑک کِنارے بُّڈھی ماای, ساِاد اُس پار جانا چاهُںدی,
پر کوای وی دھِآن نی دےںدا, لےکِن ِاّک کںجری دے در تے,
هجُوم سارا کھلو گِآ هَے....
ِاتھوں دے لوک روج نهااُںدے, لّکھ کریماں, مهِکاں لااُںدے,
پر هر ِاّک دا منی رام تاں, ماردا بدبو پِآ هَے.....
مےرے سهِر دے باسِںدے, بڑے گاے سی پِآر نُوں ڈھُوںڈھن,
کُّجھ پاگل, کُّجھ پّتھر هو گاے, واپِس نا مُڑِآ, جو گِآ هَے...
اُّتوں اُّتوں هّسن کھےڈن, لّگدا جِوےں ِاه بڑے هی کھُس نے,
مُوںه بنااُنے سِّکھ لاے سبھ نے, هر کوای گم لُکو گِآ هَے....
ِاّک پاسے ِاّک مںگتا مويا, مںگتا هی موِااَے, پھےر کی هويا?
هوای مَوت جدوں ِاّک کاں دی, هر کاں اَوتھے آ رو گِآ هَے...
لّکھ گھٹیآ ِاه سهِر وِچارا, پر مَےنُوں ِاه لّگدا پِآرا,
مےرے الھڑپُنے دے دِن ِاه, آپنے وِّچ سمو گِآ هَے...
