سکل انادِ جھِمی وِچ کھںڈاں
روه باجاں دا چھِڑِآ,
چیکھ اسںکھ جنم دی ڈاڈھی
چرکھ مگن هو پھِرِآ۔
مگن نجر باجاں دی ڈُّبی
چھوه مجلُوم هواواں,
لهُو جِنھاں 'تے بهِ جنماں دا
رو رو کرے دُآواں۔
جڑھ-آواج سِکھر کُرلاای
نال دُآ ٹکرا کے,
جنم وِچھُنّے, مَوت وِچھُنّی,
جڑھ-آواج نُوں پا کے۔
پیلے پّتراں دے ون ماری
لهُو اُگل کِلکاری,
اجراایلاں دے لوه-پںجے دی
کھِن کھِن جوت کھِڈاری۔
پاٹی چیکھ, سِکھر هَے کِهڑا ?
رو رو چڑھن اجاناں,
جو مجلُوم دھرت دے پانی
چُںمھے لا-مکاناں۔
ارس-نابھ وِچ کںکر بھکھدے
کِس توں, کَون وِچھُنّے ?
هر ِاک تارے دا من اّپنا
ڈُوںگھی چُّپ هو رُنّے۔
ڈُوںگھی چُّپ پتال دے سینے
جاں سُولی اسماناں,
جِتھے هَے مجلُوم هَے اَوتھے,
چُّپ-جںجیر 'چ جاناں۔
گھُّٹِآ لهُو کِسے هرِآول
بال گُناه دیآں سیکھاں,
وگ وگ گاے نیر چھّڈ رےتاں
چھّڈ کے سُنّیآں چیکاں۔
بھارا تال اگن دا کٹکے
ون دی نابھ هِلاوے,
پیںهدے دںد ناگ دی چوٹی
کوای باج چکراوے۔
کُجھ پَےڑاں تّک بےبّس اںبر
پِںڈ پِںڈ هںبھ هںبھ رواے,
چڑھے گھور کُهراماں ساهمے
چھِپ گای جُگنُوں لواے۔
سبر دی 'واج مُڑی, تے مُڑ گاے
پھرِهاداں دے تےسے;
سُنّ پهاڑ دی کاياں چھِپ گای
بے-ےار پاے پےسے۔
بے-ےار پربت دے کدمیں
بُّت روهیآں دا سُنّا,
بے-دین ندیآں دے جل توں
تےسا کوای وِچھُنّا ۔
تال گھُّپ آ کھڑا پَےڑ 'تے
آ کوای تےسا مارے,
پانی ندیآں دے رُک کھڑھ گاے
لںمے سبر سهارے۔
سکل انادِ جھِمی وِچ کھںڈاں
روه باجاں دا چھِڑِآ,
وناں دی هرِآول دا گانا
هسردے بُوهے کھِڑِآ۔
