اَے شام آ, مےرے کول بَےٹھ
چّل اُداسی مناایاے
کوای گِآ هَے کِتے
اُداسی توں مُّکھ موڑن لای
جاں اُداس هون لای هی
اُس دی گَےر هازری وِّچ
سِرپھ تُوں هی هَےں
جو مےرے کول هُںدی هَےں
جو مےری چُّپ نال گّلاں کردی هَے
شام شاِاد اُسے دا رُوپ هَے
جِوےں دھُونی تے دھُوںآں
اُه هووے تاں دھُونا بلدا هَے پھکیراں دا
جاوے تاں دھُوںآں اُّٹھدا هَے
ڈُّب رهے سُورج کولوں
ِاس تراں گُزردا هَے
جِوے کوای هُوک چُّپ چاپ
اُڈی جا رهی هووے
بِنھاں کوای اواز کیتِآں
اُسدی گَےر هازری وِّچ
ساری رںگین دُنیآ
بلَےک اَےںڈ واایٹ دِسدی هَے
بھںبیریآں دی تراں
اُداس دھُناں هوا وِّچ اُڈدیآں هن
شام اُتر آاُںدی هَے
شام مےرا درد بُّجھدی هَے
اُسدی گَےر هازری وِّچ
اُس نُوں مےرے کول بِٹھا رّکھدی هَے
اّکھاں دی تپش نُوں
ٹکوراں کردی هَے
اُداس دھُناں وجااُںدی هَے
اَے شام اّج مےرے کول بَےٹھ جا
