مَےں وی
بڑا چِر بنّھی رّکھی هَے سملے والی پّگ
هُن سِرپھ پھوٹو وِّچ هی جِاُںدی هَے
چڑھدی جوانی دا وےگ-مّتا پهِلا سپھر
بھںگڑے دے پِڑ وِّچ
جّلیآں پااُںدِآں
لّک دے هُلارِآں تے مٹکیلی چال نال
کوِتا لِکھدِآں
تُردِآں-تُردِآں
کِتاباں نے مےرے تے کاٹھی پاای
تے مَےں گھوڑا بن گِآ
لںمی دَوڑ دا گھوڑا
هِرن دی چال والے مُںڈے وےکھکے
اّج وی جیا کردَے
مَےں پھےر چِن کے بّدھی پّگ نُوں ماوا لُآواں
بھںگڑے دے پِڑ وِّچ جاواں
تے آکھاں !
لا دے سّد اَو تےلیآ
تے کھِّچ کے ڈگا مار اَو
گریب داس ڈھول والِآ
