شَوک دی مستی دے وِچ چھانی, ِاک-ِاک گُّٹھ زمانے دی ۔
اَوڑک تےرے هُسن تے هوای, اںت اخیر 'فسانے دی ۔
گُّجھیآں پیڑاں دے کے پُّچھےں, هال نِمانے لوکاں دا,
کیهدے کولوں سِّکھی اے تُوں, اٹکل رُوپ وٹانے دی ۔
زِّدل سّجنا! آپنیآں سوچاں وِچ تُوں کُّجھ ترمیماں کر,
مَےنُوں بھُّل جاوے نا آدت, راه وِچ نَےن وِچھانے دی ۔
انخاں دی تّکڑی تے مَےنُوں, زِهن بزاری نال نا تول,
شیش جھُکان توں وّدھ اے مَےنُوں, آدت شیش کٹانے دی ۔
کِسراں مےرے هوٹھاں چوں پھُّل هاسِآں دے جھڑ سکدے نے,
مَےنُوں پھِکر اے پھےر اّج'اسغر' غم دی شام منانے دی ۔
