ِاّک دِن شیشا وےکھدِآں مَےں
آپنے آپ نُوں تّکِآ ۔
سّچ دِکھايا کّچ دے ٹُّکڑے
اُهلا نا کُّچھ رّکھِآ ۔۔
سّبھ توں پهِلاں سُورت دےکھی
لّگی بهُت پِآری ۔
دےکھ دےکھ من نا بھرِآ
سدکے جاواں بلِهاری ۔۔
پھِر تّکِآ ِانھاں بُّلھیآں نُوں
دےکھ کے من مُسکرايا ۔
مَےں وی هّسِآ ِاه وی هّسیآں
ڈاهڈھا مَےنُوں هسايا ۔۔
نزر پای تد کالیآں زُلفاں
سِر تے سی جو سجیآں ۔
دھُّپ لّگے نا لّگے گرمی
لاهُن نزراں لّگیآں ۔۔
پھِر اّکھیآں نے اّکھیآں تّکیآں
اّکھیآں اّکھاں وِچ کھوایآں ۔
اّکھیآں اّکھاں وِچ اَےسیآں کھوایآں
تّک تّک کملیآں هوایآں ۔۔
شیشے مےرا من موه لِآ
سوهنا رُوپ دِکھاکے ۔
بےزان ِاس کّچ دے ٹُّکڑے
رّکھ تا من بھرما کے ۔۔
من وِچ آای سوچ مےرے کِ
جے ِاس وِچ هُںدی جان ۔
راج کردا سارے جّگ تے
وّس وِچ کر ِانسان ۔۔
جِس نے وی ِاس نُوں تّکِآ
اُه هی دھوکھا کھاوے ۔
موه مايا دے جال 'چ پھس کے
آپنا آپ بھُلاوے ۔۔
سدکے جاواں اُس هُّنر دے
جِس نے ِاه بنايا ۔
پتلے جِهے کّچ دے ٹُّکڑے
سارا جهان سمايا ۔۔
