شیشے اّگے جا بهِںدا اے چِهرے نُوں چمکاون لای ۔
اُمراں دے کُجھ سال مهینے رںگاں وِّچ لُکاون لای ۔
ڈھےراں پھُّل خریدے لوکاں کبراں نُوں مهِکاون لای,
مَےں هںجھُوآں دے هار پرواے ےاراں دے گل پاون لای ۔
غَےراں دے هّتھ آپ پھڑا کے ڈوری آپنے لےکھاں دی,
سوچاں دے لڑ بنّھی رّکھاں آساں جی پرچاون لای ۔
جِسماں دی پرواه نهیں رهِںدی جے گّل هووے ِاّزت دی,
سِر دا پِآر بھُلانا پَےںدا سِر دی پّگ بچاون لای ۔
رُّکھاں دے دِل لیراں-لیراں کر دِںدے نے زالم لوک,
آپنے گھر وِچ رّکھے هواے کُجھ گُلدان سجاون لای ۔
پار سمُںدر سَودے هوون ساڈیآں سوهنیآں جاناں دے,
کِنّے دردی کّٹھے هُںدے ساڈا درد وںڈاون لای ۔
اُهدے گھر چھّڈن دے پِّچھے اُهدیآں سَو مجبُوریآں سن,
لوڑاں نے راه آپ وِکھااے پردےساں نُوں جاون لای ۔
