اّکھاں بھر آاُںدیآں, من جا ڈولدَے, تھّک جاںدا هاں,
جد تَےنُوں, کِسے هور دے, کریب هويا دےکھدا هاں۔
***
رات اُداسی دِنے هاسے ٹھےرے نے
تےرے واںگُو مےرے وی هُن دو چےهرے نے
***
اکھے اُه نهیں کردا آه نهیں کردا
تُوں مےری پرواه نهیں کردا
تَوبا تَوبا گّل تے وےکھو!!!
مَےں تے اُّچا ساه نهیں بھردا!
***
دِل تے لّگیآں جرباں والے
کی جانن هال پھکیراں دا
اَوه آسِک, آسِک هَےنی
جو سَودا کرن سریراں دا۔
***
جو هَے نهیں وِّچ نسیباں دے
اَوهنُوں ای دِل تے لا بَےٹھے
دو کوِتاواں دی کھاتِر
اسیں روگ اُمراں دے لا بَےٹھے
