سِکوا مےرے نال تُسیں سَو وار کرو
اَےپر کُجھ تاں مےرے ' تے ِاتبار کرو
مَےں کد کهِںدا هاں پُورا ِاکرار کرو
پر چاهُںدا هاں پُورا نا ِانکار کرو
جاں تاں سِر دی سوبھا دا ستِکار کرو
جاں پھِر لاںبھے کلگی تے دستار کرو
جاں اّکھاں نُوں آکھو نا سُپنے وےکھن
جاں پھِر هر ِاک سُپنے نُوں ساکار کرو
سبداں دی جے اےنی پُوجا کردے هو
اَوهناں دے ارتھاں دا وی ستِکار کرو
دھرتی پُوجن دی چِںتا نُوں چھّڈو هُن
اَوبڑ کھابڑ دھرتی نُوں هموار کرو
اُمر ‘ سُرِںدر ’ بیتی وِچ کھاموسی دے
هُن تاں مےرے هوٹھوں کُجھ ِاجهار کرو
