شُوکدیاے نی پَونے پهاڑاں وّلوں آاُںدیاے نی۔
بّدلاں نُوں دھّکا دے, مَےداناں وّل لَے آاُںدیاے نی۔
جِگرے نال کدم دھریں۔
دھیاے دھیری بنیں, اَےوےں نا ندانیآں کریں۔
هوا رانیاے, هَوسلے توں کںم تُوں لویں۔
وِّچ نی مَےداناں سُن, رّبی کای رُوهاں نے۔
شُوکدی نا پھِریں نی, پوِّتر اُه جُوهاں نے۔
رُّکھاں توں بچا کے لںگھیں, هنےری بن وگیں نا نی۔
ٹاهنِآں نا توڑدیں پھِریں۔
دھیاے دھیری بنیں, اَوتھے نا شَےتانیآں کریں۔
هوا رانیاے, هَوسلے توں کںم تُوں لویں۔
کای اَوتھے وّسدے نے, کُدرت دے ےار نی۔
جِنّا اُهناں رُّکھاں نال, هّدوں وّدھ پِآر نی۔
کای اُّتھے تےرا نا لَے, داتر چلااُنگے۔
وّڈھ اُهناں رُّکھاں تاایں, سےجاں نُوں سجااُنگے۔
دھیاے دھیری بنی, اُهناں وِشواس نا کریں۔
هوا رانیاے, هَوسلے توں کںم تُوں لویں۔
مَےنُوں پتا تُوں وی کدے, ماردی اُڈاری نی۔
هنےری بن وگ, گھّٹا جاںودی کھلاری نی۔
اَوتھے جا کے مےری منّ, ٹھںڈھی سیت بن وگیں۔
سرب دی نزر چڑھیں, کوِتا تُوں بن مُڑیں۔
دھیاے دھیری بنی, کُدرت دا نا بدلا لویں۔
هوا رانیاے, هَوسلے توں کںم تُوں لویں۔
