شور کَےسا هَے ِاه جےکر بولِآ کوای نهیں۔
سهِم کے بَےٹھے نے سارے پُّچھدا کوای نهیں۔
بےخبر بَےٹھے نے سارے اّج دے هالات توں,
اںت نُوں هونا هَے کی ِاه سوچدا کوای نهیں۔
گملِآں وِچ سج رهے نے پھُّل سارے کاغزی,
رُّت بھاوےں کوای آوے مهِکدا کوای نهیں۔
سيوںک—کھادھا ِاک اجِها بِرکھ هاں جِس کول هُن,
ِاک وی پّتا هرا جاں سُّکِآ کوای نهیں۔
هُن نا هَے اُّمید چںگے دی نا مَےں هاں آسوںد,
کّلھ تک دھی رّب دا اّج آسرا کوای نهیں۔
بھٹکدا پھِردا هَے ِاک بُّلا هوا دا دےر توں
اجنبی دے واستے در کھولھدا کوای نهیں۔
هو گاے بّچے سِآنے اُمر توں پهِلاں ‘ششی'
بےوجھا هُن اُّچی—اُّچی هّسدا کوای نهیں۔
