بھارت دے دِل
دِّلی سهِر 'چ وسدے ےارا
هَے رسماں دا بھاایچارا
مِل گایآں نے
مِلیآں کُجھ پچھڑ کے بھاواں
تُوں جو گھّلیآں نوےں سال دیآں سُبھ ِاچھاواں۔
مَےں سرمِںدا
جو ِاس واری
رںگ برںگے پھُّلاں والا
چھپِآ رسمی کھت نهیں پايا
اُںج مَےں پِچھلے سال واںگ هی
ِاس واری وی چاهِآ
نوےں سال تُوں مَوجاں مانے
بِجلی پانی دُّدھ مِّٹی دا تےل کھںڈ سبجی تے آٹا
کِسے چیج دا رهے نا گھاٹا
اےس سال وِچ
گھر توں دپھتر اتے دپھتروں گھر نُوں
روج سُوکھتے بس مِل جاوے
بهُتا چِر نا کھڑنا پاے پال وِچ
چڑھدے سال 'چ تَےنُوں کوای نا تںگی هووے
وّدھدے بھاواں جِنّی هی تنکھاه وّدھ جاوے
تے ِاس وار دی اے. سی آر. وی چںگی هووے
آ جااے سرکاری کوٹے وِچوں واری
دپھتر لاگے گھر مِل جاوے
وِچوں ِاک کمرے لای باِاتبار کرااےدار وی
پُّتر نُوں رُجگار تے دھی نُوں سردا پُجدا ور مِل جاوے
جو هُن تیجی اَےّم.اے. کردی
میآں بیوی دے وِچکار
هواے نا کوای گّل روس دی
تے جو پِںڈ دی
کِسے نِگُونی جاِاداد دی
کِسے کچهِری وِچ
اپیل چِروکی اڑی پای هَے
نوےں سال وِچ نِکل آاے تریک اَوسدی۔
جے مَےں تَےنُوں
چھپِآ رسمی کھت نهیں پايا
ِاه نا سمجھیں منوں بھُلايا
کی کی دّساں
ِاس واری وی
مَےں تےرے لای کی کی چاهِآ۔
