[کلگیآں والے دے دربار وِچ]
(1)
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے,
مُڑنا کِسے پھکیر نے, ِاه ےاد هَے مےرے۔
مَوت-کھلا دے جِگر وِچ
لّکھ وَےن ठे مےرے,
اںبے تھلاں دی سُںنج وِچ
دو نَےن نے مےرے,
مےلِآں دے وِچ پھڑے سی
رو هّتھ مَےں تےرے;
هُوںگر تےرے باج دی, وِچ سُنے هنےرے—
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
تےرے اںبر هےٹھ مَےں
لّکھ پَےںڈے کیتے,
سُورج تَےںڈا تکدِآں
کای ےُگ نے بیتے,
کھالی هّتھ دروےس نے
ول گوراں کیتے;
پّلے اّج پھکیر دے, دو بول نے تےرے—
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
گوراں دے وِچ رُلدِآں
مےری واج کھلوای:
دُور سُنّ بِکرال وِچ
کِتے رّت هَے چوای,
سّبھو ساون کُوک پاے...
چُّک کُوںجڑی موای,
پَےںڈا تےرے هُکم دا, بهُوں دُور اگےرے–
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
هّڈاں دے وِچ چّلدا
وّڈ چرکھ دا گےڑا,
ستلُج بھرِآ لهُو دا
کِتے رهِم هَے تےرا,
سهِک رهے لَے اّتھرُو
سمسیر دا جےرا-
ڈھّک لاے لسکر تھلاں دے, مےرے کوٹ-بنےرے—
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
منی سِںگھ دے پوٹِآں
'تے کرم دُراڈا,
ِاس مِّٹی دی مُّٹھ وِچ
کُرلاٹ هَے ڈاڈھا,
بهُڑیں کلگی والِآ
کوای دےس ن ساڈا !
مُّٹھ وِچ وےلا هسر دا, اّج سّتھریں ڈےرے-
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
گُجرے کهِر پھکیر 'تے
وِچ رن سبھراواں,
کوای وی کِسے دا رِها ن
نا راه سِرناواں,
بےهال
ستلُج تے لےٹیآں
بےهال هواواں,
لّبھدے پَےڑ هجُور دی, بےنُور هو کھےڑے-
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
لّتھی گهِر پھکیر تے
بے-اَوڑک کالی,
کالے کھُوه وِچ, نُور دا
هّتھ دِسے ن هالی,
لسکر چڑھے وجید دے
راه وےکھن چالی;
سّچا کرم هجُور دا, کدے پاوے پھےرے–
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
رےت دے کھالی بُّت وِچ
کِتے هَےن کِنارے,
نپھس دے کِنکے اںدراں
لّکھ چڑھن سِتارے,
ِاس کلبُوت توں باهر نے
مےرے ےار پِآرے,
لا-مکان 'تے وِچھے نے, کُّل سّتھر تےرے,
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
راه نابُود تے پھَےلدے
مےری سام دے اّکھر,
هّتھ جلاداں لِکھے نے
سمسان دے اّکھر,
سوهنِآں تےری نجر مَےں
ارمان دے اّکھر;
سانُوں روگ کدیم دا, کر بےرے بےرے-
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
گانا بنّھ کے سِدک دا
مَےں پھےر نا مُڑِآ,
چھالے چھالے رُل گِآ
تن تھلاں چ جھُرِآ,
توسا تےرے هُکم دا
بّس راه لای جُڑِآ;
روںدے رهِن جّلاد وی, مےرے سُںنجے وِهڑے-
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
دھُکھدا پاسا وِلکِآ
تن لڑِآ کاڈھا,
پُرسلات 'تے کھڑا هَے
لَے نَوبت ڈاڈھا,
سهُ-تکدیر دے پّتنیں
هَے کُجھ تاں ساڈا۔
هّبھو مُلکھ بےگانڑا, کوای هںجھ ن کےرے—
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
اُّٹھ گاے مےرے گواه نے
مَےنُوں سمجھ بےگانا,
سهُ درِآ جِاُں چھوڈ کے
تُر جان رکاناں,
جاپن مےرے هال دے
گاے توڑ جباناں;
تُرِآ اید دا چنّ وی, چھّڈ باگ هنےرے-
چھِپِآ سُورج کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
جِںد نِمانی ڈولدی
گھِرِ روه-پرواجاں,
گھور دُرےڈی سںنج وِچ
کھو جان آواجاں,
چايا ساڈی ساڈی جِںد نُوں
تےرے سوهنِآں باجاں;
پاڑ دے آ کے سوهنِآں, بے-داوے مےرے !
چھِپِآ سُورج ' کهِر دا, مےری چِکھا دے نےڑے۔
(2)
تُوں آویں کلگی والِآ, کوای دےس نا ساڈا,
سُپنا پُری آنںد دا, بے-نُور دُراڈا۔
تَےںڈا رهِم پچھان کے
مَےں نِسچا کرِآ,
رُّت گھام پردےس دی
کوای بُوٹ ن هرِآ,
سُںنجا ستلُج چِراں توں
بے-نیر هَے درِآ,
رُلدا نام هجُور دا, کوای وےس ن ساڈا,
تُوں بهُڑیں کلگی والِآ, کوای دےس ن ساڈا۔
روهی گھام دی, مُّکِآ !
تےرے کرم دا پَےںڈا,
سُکر دی جُوهے وڑدِآں
ساه ٹُّٹِآ مَےںڈا,
سُّٹِآ کھاک جیران وِچ
رو توسا تَےںڈا :
بهِ کے باج دے کھںبھ 'تے, دِل رويا ڈاڈھا !
تُوں بهُڑیں کلگی والِآ, کوای دےس ن ساڈا۔
سُںنجے پّتن چِراں دے
کوای کھبر ن تَےنُوں,
ستلُج بھرِآ لهُو دا
چھّڈ مِلیاے کَےنُوں ?
سهُ-تکدیر دا کھےڈدا
بِن دّسِآں مَےنُوں;
مُلکھاں والِآں لايا, دروےس نا' آڈھا,
تُوں بهُڑیں کلگی والِآ, کوای دےس ن ساڈا۔
دامن تَےںڈا پاٹ کے
وِچ رُلِآ روهیآں,
جِںداں لّکھ نِمانیآں
تّک سرسا روایآں,
ٹُّٹی ارج مُرید دی
سُن هںبھی, موایآں;
جوبن پِآ مُکاںودا, سِر جھُلدا جاڈا-
تُوں بهُڑیں کلگی والِآ, کوای دےس ن ساڈا۔
گوراں گھُّپ هنےریآں
ساه هَول کے ڈولے,
گلیں جِنھاں دے باهڑیآں
اُه پھےر ن بولے,
کِنّے سهِر آباد نے
تےرے دامن اَوهلے !
هِّکو وار هی تّک لاے, اسوار جے ڈاڈھا-
تُوں بهُڑیں کلگی والِآ, کوای دےس ن ساڈا۔
سُںجھاں مُوںجھ بے-رُّتیآں
تِرا دِسے ن دامن,
ن کوای هُکم هجُور دا
ن پَےڑ ن جامن,
دُور گھںگوراں اُٹھدیآں
کِتے لسکر جاون,
جاپے ساڈے سِراں 'تے, کوای روس تُهاڈا-
تُوں بهُڑیں کلگی والِآ, کوای دےس ن ساڈا۔
سُپنا پُری آنںد دا, بے-نُور دُراڈا۔
