آاُ دو پل
هُن دے سبھ دھںدِآں توں بچ کے
گهِما گهِمی بھرے بجاراں تھانی
تواریکھ دے تںگ راهاں 'چوں لںگھ کے
هرِمںدر ساهِب دے نےڑے
ِاک کھُّلھے مَےدان 'چ پھےرا پاایاے
ِاس دھرتی نُوں سیس نِواایاے
ِاس مِّٹی دی چُٹکی مّتھے لاایاے
ِاس مَےدان دے چَوهی پاسیں
کُجھ نِّکیآں تے کُجھ وّڈیآں ِاّٹاں دے
بهُ مںجلے گھرے وسدے رسدے
جِنّھاں دیآں کںدھاں تے لّگے
ِاه سِّکے دے جکھم پُرانے
سانُوں ساڈے سںگھرساں دی وِتھِآ دّسدے
ِاه پّتھر دی لاٹ نِسانی
اَوس اجم دی
جِسنُوں اّتِآچار کهِر دے ٹھےکے
جھّکھڑ
کدی بُجھا نهیں سکے
اسیں هاں جِس بُوٹے دی
چِّتکبری جهی چھاوےں بَےٹھے
ساڈے بّچِآں
جِسدا مِّٹھا پھل کھانا هَے
ِاس مَےدان 'چ اُس بُوٹے نُوں
ساڈے وّڈِآ
هِںدُوآں سِّکھاں اتے مومناں
ساںجھی رّت پا کے سِںجِآ سی
آپ وِساکھی ساکھی هوای
اَےتوار دے لَوڈھے وےلے
جد هںکارے هاکم نے سی
جبر جُلم دی واڈھی پاای
پلاں چھِناں وِچ
بےدوسے ماسُوم نِهّتھے
جِسماں دے سی سّتھر لّتھے
پر جِسماں دے اںدر بلدی
لاٹ کدی نهیں مّدھم هُںدی
تے سِّکے دی واچھڑ وِچ وی
سّچ کدی نا جکھمی هُںدا
تے آدرس کدی نا مردے
ِاه سِّکے دے داگ نهیں هن
جلھِآں والے باگ دیآں کںدھاں دے اُّتے
اُّکرِآ ِاتِهاس هَے ساڈا
ِاس مَےدان 'چ لهُو دے سِںجے
پھُلاں نے نِّت مُسکانا هَے
اےس بِرچھ نے هَے هالی گھنچھاواں هونا
ساڈے بّچِآں
جِسدا مِّٹھا پھل کھانا هَے۔
