سِاُںک دے واںگر کھاںدے جاںدے اںدرو اںدریں۔
دُّکھ بںدے نُوں مار مُکاںدے اںدرو اںدریں۔
سّت پرااے گّج وّج کے دُّکھ دِںدے نےں,
لگدے لااے وَےر کماںدے اںدرو اںدریں۔
دُّکھ مَےنُوں هونی دے سّکے لگدے نےں,
اُهدے کںم ِاچ هّتھ وٹاںدے اںدرو اںدریں۔
ِاّک دُوجے نُوں مِلدِآں چُّپ سی لّگ جاںدی,
ِاّک دُوجے توں ساں شرماںدے اںدرو اںدریں۔
مِّٹی دے کلبُوت سی دوواں دے وِچکار,
ِاکو مُورت رهے بناںدے اںدرو اںدریں۔
سُغرا اُهنے مُّکھڑا آن وکھايا نهیں,
دِل دا شیشا رهے چمکاںدے اںدرو اںدریں۔
