سِر 'تے نهیں هَے چھّت نا تن ’تے لِباس هَے۔
نےڑے توں وےکھی زِںدگی کِنّی اُداس هَے۔
باکی وی لںگھ جااےگی پُل هےٹھ رےل دے,
گےڑاںگے جِنّا چِر گِڑُو جیون کھراس هَے۔
گِنتی دے لوک هن کِ جو جشن رهے منا,
ساڈے لای ِاه سال وی, نا آم, کھاس هَے۔
اُّتر نُوں هو تُرے, کای دّکھن نُوں وهِ گاے,
پُورب نُوں جِهڑا جااےگا درِآ اُه کھاس هَے۔
ِاس زِںدگی دے نھےر نُوں کریاے کِوےں تباه,
نا چںد کوای کول, نا سُورج هی پاس هَے۔
کِنّے زهین لوک کِس اےڈز نے کھا لاے,
اےداں ودھی هَے تلب دھن دی سّتِآناس هَے۔
دهِ دِس نُوں دھاا رِها, ِاه من ٹِکدا نهیں کِتے,
جِس نُوں هَے ڈھُوںڈدا سدا, اُه ِاس دے پاس هَے۔
