سوچ مّتھِآں دی,
چِںتنتا چ لِکھی وڈِآای
سِراں دا مان
اںبراں جِّڈا رُّتبا
بول شبداں دی هی
کِنمِن هُںدی هَے
مهِک کھِلارے
اُسارے سماج دے مںجے دے پاوے
کُجھ رںگلے کُجھ ساوے 2
شبد هی بیجن کلیآں تے انار
جِهناں نُوں ریجھاں دے پھُّل لّگن
وِهڑے کھِڑھن -باگ مهِکن
سّتا نا کوای سهِ سکے
شبد سںوےدنا دا راه
اَوکھے 2 لوے سُن 2 ساه-
شبد سّچ بولن لِکھن
کَون سُندا-
کورے شبداں دا سّتا نال وَےر-
ِاه نا مںگن کوںپلاں دی کھَےر
وِچار کد مرن,
سلیباں تے هی لٹکناں جانن
اَےںوےں بںد کرن دی کوشِس نا کر-
ِاهناں دی کُرلاهٹ
جے بول لوکاں دی اواز بن گاے-
دس 2 لّکھ دے سُوٹ پاڑ دےنگے
تےرے بخشے اّچھے دِناں والے بولاں نُوں وی لّبھ لَےنگے
ِاه بول هی سن
کِ لوک ِاتبار کر گاے-
سّچے بولاں والی
جے جیبھ کُجھ کهِںدی هَے
تاں اُس نُوں کّٹے جان دا شَوک وی هُںدا هَے-
سُرّکھِاتا چ بَےٹھے بول
سهِکدے رهِ جانگے-
واادِآں نال هُن پےٹ نهیں بھردے-
چَوڑیآں چھاتیآں پِّٹدیآں نهیں هُںدیآں
کُجھ کرکے وِکھااُںدیآں نے-
جے شبداں دا سےک اےنا هَے
تاں مان کے تاں وِکھا
مهِںگے سُوٹاں دا چاا کےها-
جرا نںگے تن تاں دےکھ
رُلدے پھُّٹ پاتھاں تے-سِتارے
کَون ڈھکےگا اُهناں نُوں لوگڑے کوسے بولاں نال
کد هووےگا چانن اُهناں دیآں کُّلیآں چ
اُهناں دیآں پلکاں دے
هںجھُو کد سُّکنگے
کد پّکےگی چںد ورگی روٹی
پےٹ دے چُّلھے تے-
بھاشناں نال جے پےٹ بھردے
تاں بھارت دا نکشا بھُّکھا نا کُرلاںدا-
ماںواں ٹُّک دا زِکر
ارداساں چ نا کردیآں
تن ڈھکن لای
ِانسانیات پّت نا اَوڑدی-
ِاه جو ٹیوی بولدے نے
سارے تےری چھاتی دی چَوڑاای دا ورنن نهیں کرنگے
لوکاں دے پےٹ دی بھُّکھ دی کتھا سنااُنگے
بھُّکھے گھراں چ کدے دیوے نهیں جگدے
نںگے تناں چ نِّگھ نهی هُںدے-
کُفر بولدے نے-
ٹیوی دے ِاه ڈّبے
جال دےن دا وکت هَے هُن ِاهناں نُوں !
سُّچے شبد تے کلم
هی لوک آواز هُںدی هَے
سُّکھ مںگدا 2 دےش دُّکھاں چ گھِر گِآ هَے
دِن رات دُّکھ اَوڑ کے سَوںدے نے گھڑی پل
مُوںه'چَوں شبد نا بولو
دُّکھ هَے تاں چیساں نا دّسو?
ِاه کِهڑا لوک تںتر-مںتر
نِّت شبد هی تویآں تے بَےٹھن
سلیباں جھُوٹن -سیس دےن-
نیهاں چ وی اےهی گااُن
کںڈِآں تے وی اےهی سااُن-
