سوچاں پھِکراں لوڑاں تھوڑھاں هّتھوں ٹُّٹ کے راتیں
سَوں جاناں واں ریجھاں دی مَےں سںگھی گھُّٹ کے راتیں
اُّگ پَےںدا اے دِن چڑھدے نُوں هِجر دا اُهیاَو بُوٹا
سُّٹ دِنّاں واں وِهڑے وِچوں جِهنُوں پُّٹ کے راتیں
سامی دِل وِچ نّپے سن مَےں اَےوےں دو تِنّ ٹُّکڑے
مےرے توں وی وّڈے هو گاے کڑمے پھُّٹ کے راتیں
هّتھاں نُوں هّتھ کھاںدے رهے پر سُّتے لوک نا جاگے
مُڑ آيا واں پُورے سهِر دے بُوهے کُّٹ کے راتیں
کی دّساں مَےں کسمےں دھرتی اںبر نُوں اّگ لاای
’وا نے چنّ دے مُّکھڑے اُّتے بّدل سُّٹ کے راتیں
چِّٹے دِن ای لُّٹی جاوے روج جِهدی مجدُوری
کی لَےنا ای لےکھا اُهدے گھر نُوں لُّٹ کے راتیں
ِاس دھرتی تے ‘سںدھُو’ اّکھ نے ِاںج دی کھےڈ وی وےکھی
پِّٹدے پاے سن چوٹاں والے میهراں چُّٹ کے راتیں
