سوچاں تاایں زخمی کردے, نُکتاچین خِآل ۔
مُوهڑِآں دے سںگ اڑکے پاٹن, جِاُں مهین خِآل ۔
مےرے کول تے پِآر اُدےھ دی سِّدھی-سادی گّل,
ساد مُرادا کِّتھوں لِآواں مَےں رںگین خِآل ۔
ِاشک زوراور ازلوں ساڈی جھولی وِچ پِآ,
اَےسے دے هی کارن ساڈے هَےن زهین خِآل ۔
دِل دی جھُّگی جھاتی پاکے تُر گای ِاک مُٹِآر,
اّج تیکر نا وِسرن چےتِاُں, دےن نا جین خِآل ۔
جد دا آ کے اُه تے آپنا پّترا واچ گِآ اے,
دِل نگری وِچ اّج وی اُهدے هَےن کمین خِآل ۔
لوکاں دے پِآ رںگ چُرا کے غزلاں لِکھدا رهِںدَے,
بنِآ پھِردَے وّڈا شاِار ِاه 'امین خِآل' ۔
