سوچن وےلے کُّجھ نا سوچِآ, هُن کی ساایآں سوچاں ۔
کی آایآں جے بیتے وےلے مَےنُوں آایآں سوچاں ۔
کوکا کولا پی پی کے وی دِل دی ڈاںجھ نا لّتھی,
سِخر دُپهِر دے راهی واںگُوں, نے تِرهاایآں سوچاں ۔
غم دے بّدل گُوهڑے هو کے, آاے بنّھ گھٹاواں,
جد وی مَےں وےلے دی دھُّپے, سُکنیآں پاایآں سوچاں ۔
چُغلی خورے کاغز اُّتوں, اّکھر نا کوای پڑھ لاے,
وا-ورولِآں اُّتے لِکھ کے, مَےں اپڑاایآں سوچاں ۔
راتیں چِّٹھیآں لِکھ-لِکھ کے تے, کاغز کالے کیتے,
فجریں اُّٹھ کے تّکِآ تے سی مَےں غزلاایآں سوچاں ۔
مَےں ساں کملا, جھّلا پاگل, سُرت وںجاای پھِردا,
جیوے مُرشد کامِل 'زخمی' جِس رُشناایآں سوچاں ۔
