سوچناں واں دُنیآں نُوں کےهی وگ گای اے ۔
ِاکو جِهی هر پاسے اّگ لّگ گای اے ۔
لوٹیآں نے واڈھیآں نے دںگے نے پھساد نے ۔
بھَےڑ دیآں پّٹیآں دے سبک هواے ےاد نے ۔
بُڈھِآں نُوں مارنا,
بّچِآں نُوں نےجِآں تے چاڑھنا ۔
بھولے بھا جاںدِآں دا,
چھُریآں دے نال ڈھِّڈ پاڑنا ۔
کُّلیآں نُوں پھُوک کے تے وسدے اُجاڑنا ۔
مجھباں دی اّگ وِچ مجھباں نُوں ساڑنا ۔
سوچناں واں هر کوای دھیآں بھَےناں والا اے ۔
دھیآں بھَےناں دا هی هر پاسيوں مُکالا اے ۔
مےری اے کِ تےری اے دھی مُڑ دھی اے ۔
دھیآں وِچ دّسو کھاں نِکھےڑ بھلا کی اے ?
دھیآں دے پاے لںگ لهِن, کےهی جھُّل پای اے ۔
سوچناں واں دُنیآں نُوں کےهی وگ گای اے ۔
هانیآں دا درد نا وّڈِآں دی شرم اے ۔
نّڈھیآں تے مِهر اے نا نّڈھیآں تے کرم اے ۔
تیویآں دی سّتر نا ماواں دا ای بھرم اے ۔
وّکھرا ای کّڈھ لِآ بںدِآں نے دھرم اے ۔
ِاکو جهی سّبھنا نے گھول پی لای اے ۔
سوچناں واں دُنیآں نُوں کےهی وگ گای اے ۔
