روز مَےں تارا تارا گِن
رات بِتااُںدا هاں
روز مَےں تےرے سِر توں سُورج
وار کے آاُںدا هاں ۔
جد روهیآں وِچ پںچھی تڑکے
واک کوای لَےںدا هَے
مَےں آپنے سںگ سُّتا آپنا
گیت جگااُںدا هاں ۔
پھِر جد مَےنُوں سُورج گھر دے
موڑ 'تے مِلدا هَے
ندیاے روز نهاون
اُهدے نال مَےں جاںدا هاں ۔
مَےں تے سُورج جدوں نها کے
گھر نُوں مُڑدے هاں
مَےں سُورج لای وِهڑے نِںم دا
پیهڑا ڈاهُںدا هاں ۔
مَےں تے سُورج بَےٹھ کے جد پھِر
گّلاں کردے هاں
مَےں سُورج نُوں تےری چھاں دی
گّل سُنااُںدا هاں ۔
چھاں دی گّل سُنااُںدے جد مَےں
کںبن لّگدا هاں
مَےں سُورج دے گورے گل وِچ
باهواں پااُںدا هاں ۔
پھِر جد سُورج مےرے گھر دی
کںدھ اُتردا هَے
مَےں آپنے هی پرچھاوےں توں
ڈر ڈر جاںدا هاں ۔
مَےں تے سُورج گھر دے مُڑ
پِچھواڑے جاںدے هاں
مَےں اُهنُوں آپنے گھر دی
موای دھُّپ وِکھااُںدا هاں ۔
جد سُورج مےری موای دھُّپ لای
اّکھیآں بھردا هَے
مَےں سُورج نُوں گل وِچ لَے کے
چُّپ کرااُںدا هاں ۔
مَےں تے سُورج پھےر چُپیتے
تُردے جاںدے هاں
روز مَےں اُهنُوں پِںڈ دی جُوه تک
تور کے آاُںدا هاں ۔
روز اُداسا سُورج ندیاے
ڈُّب کے مردا هَے
تے مَےں روز مرے هواے دِن دا
سوگ منااُںدا هاں ۔
