سوهنی کُڑی
چںد چاننی رات ورگی هُںدی هَے
بهار جےهی رُّت بّدلاں بگَےر
تارِآں بھرِآ اسمان
هنےرے چ جگدی
نّچدی دیوے دی لاٹ
تّکنا هَے تاں
اُهدی نزر وِچدی وِچرنا
مُورچھت کر دےن والی
ندی هُںدی هَے سوهنی کُڑی
کومل جِهے پھُّلاں دی لڑی
چمکدی کوای اسمانی ڈِّگی بِجلی دھڑکناں 'تے
سُںدرتا دی آتما
نُوں سجا کے تُردی هَے سوهنی کُڑی
تردی هَے کّچِآں تے
ڈُّبدی مردی هَے ِاکراراں تے
پوِّتر جِهی دوست
آپنے رںگاں نال کابُو کردی هَے
گّبھرُوآ دیآں ریجھاں
هںجھُوآں دا ِاه مّدھم جےها چاا کھالی اتے وِران جِها جاپدا هَے کدے کدے
اُهی دّس سکدی هَے کِ
چنّ کِوےں گرهِنِآ جاںدا هَے
هُسن دی تےز رَوشنی نال
جد اُه باهر پهِلا پّب رّکھدی هَے
سُورج دی رَوسنی کِاُں مّدھم پَے جاںدی هَے
اُهدے چھّت تے گِّلے وال سُکااُن وےلے
اُهی جانے
پهاڑی ندی اُّتے
سترںگی پیںگھ کَون بُن جاںدا هَے
سوهنی کُڑی هی بِآن کر سکدی هَے
بُوٹِآں دیآں ڈالیآں تے
کَون ٹںگ جاںدا هَے رںگ برںگے پھُّل
پِںڈ دے مُںڈے کِاُں نهیں سَوںدے راتاں نُوں
کِاُں بےچَےن رهِںدے نے هواواں دے بُّلے
مےلِآں وِّچ کِاُں نهیں آاُںدیآں رونکاں سوهنیآں کُڑیآں بگَےر
وںگاں نُوں اُهدیآں بّگیآں وینیآں هی چھنکار بکھشدیآں هن
اُهدے نّک دا کوکا
دھرتی نُوں رُشنا دِںدا هَے
پجےباں دے بوراں وِچ چھن چھن اُه پاوے
مهِںدی لا جد بهِںدی هَے
تاں اںبر مهِکن لّگدا هَے
وٹنا مل لوے بهے
کاِانات سُگںدھت هو جاوے
پھُّلاں وِّچ خُشبُو بھر دِںدی هَے سوهنی کُڑی
راه کِاُں نهیں بھردے رںگ بِرںگے دُپّٹِآں بِن
اُه هی دّسےگی
کَون بھر جاںدا هَے مهِکاں
پھُّل پّتیآں دیآں بُّلھیآں چ
اُهی جاندی هَے
مهِفلاں کِاُں نهیں سجدیآں سوهنی کُڑی بگَےر
اُهنُوں هی پُّچھو
سوهنی کُڑی اّدھمواے کرکے چھّڈ جاںدی هَے نوےں سوےرِآں نُوں
سارا بھےت اُهدیآں هی رمزاں وِّچ چھُپِآ هويا هَے
باگاں چ کوِال دی کُوک هُںدی هَے سوهنی کُڑی
اُهدے جِسم دیآں مهِکاں نا هون
تاں ِاتراں چ سُگںدھیآں نا هون
