سوهنِآں مھارُوآ
بِآسا دے پّتناں 'تے چردِآ–
بےٹ دی کالی گھٹ هبکار تُوں
گھاه دی هُّلدی مَوج تُوں
کھاک دا انّھا جوس تُوں-
چڑھے درِآ دا سَوک هَےں
چھلکدے رںگ دا سبر هَےں
وجد دا پّتھر-اںگ هَےں
سوهنِآں مھارُوآ !
بےلِآں دے راه نے کھُّلھے,
سارا هی دےس پِآ هُّلے !!
تِڑاں وِچ تےری نجر دی بولی
پِںڈے 'تے کُںڈلیآں مار کے سُّتے
درِآ دے بھےتاں دے پّتن-
تےریآں اّکھاں نے واسنا
درِآ دی هواڑ نُوں سُںگھدیآں
ناگاں نُوں انڈِّٹھ کردیآں—
سوهنِآں مھارُوآ !
بِرکھاں دے بھےد نے کھُّلھے
سِںگاں 'تے اُڈدے بُّلے !!
پںجاب دی ساه رگ دے نال
نّک نُوں لا لا وےکھدا
ساهاں دے وّل درِآ دی واسنا نّسدی,
کھُراں دے هےٹھاں مُلک دی جان پای وّسدی !
بگھِآڑاں دے انّھے جوس دا رُّکھ هَےں,
مايا دے رساں دی بھُّکھ هَےں,
ساون مهینے دی کُّکھ هَےں۔
سوهنِآں مھارُوآ !
وےکھ لَے, سانُوں پچھان لَے,
رُوهاں نُوں جان لَے, کھاک نُوں جان لَے۔
ماهنیآں دی نجر دا کھُوه تُوں,
درِآ دے هڑھاں توں لاںبھے کھلوتا
سراب دا کوٹ تُوں :
درِآ دی گرج دا لهُو هَےں,
مِّٹی دا سےک هَےں,
انڈِّٹھ جهی مَوج هَےں,
جِمیں اسمان نُوں بھُّلِآ
تُںد هوا دا هںکارِآ جور هَےں,
هںکار دا اںبر, پھےر پھکیر هَےں,
کَوڑے تے مِّٹھے وناں دی بھیڑ هَےں !
سُوپھی پھنا دے دےس وِچ کُوکن :
“بےسُمار رُوهاں دے رںگ نے
سارا وجُود تُوں,
ناگاں دا چڑھِآ کھرُود تُوں
سوهنِآں مھارُوآ !
لا مکانی کِتے نهیں
سارا وجُود تُوں !
پھکیر جِس راج نُوں آپنا آکھدے
اَوسے هی سپھر دا بُود تُوں۔”
بےنام رُوهاں دا گھاٹ هَےں,
لوهے دی رات هَےں,
رُّکھاں دی واٹ هَےں,
بھُّلِآ سَوک هَےں,
آپنا اںت هَےں,
راگ دی مںت هَےں,
ناگاں دے رںگ نے پِںڈے دی دھنکھ 'تے
مّتھے 'تے تںدُوآ بنّھِآ
مچھ-کچھ نے پِّٹھ 'تے سُّتے-
سِںگاں 'تے چُّپ هَے ارس دی,
اّکھاں 'چ رّج درِآ دا,
جیبھ 'تے نسے نے جِمیں دے,
تھناں 'چ مِهر دِلدار دی—
سوهنِآں آرُوآ !
پیر پَےگںبراں نُوں پِآرِآ,
اَو ِالماں توں نِآرِآ !
اَو دھُراں وّل جاںدِآ
اَو اجل توں آںدِآ
انںت نُوں دُّدھ پِلاںدِآ,
بےکھبر نام دے کھےڑے توں
نام توں باهر کھلوتِآ,
نام وِچ رںگ جماںدِآ—
سوهنِآں مھارُوآ !
مهِک تےرے گوست دی هُّلے
لامکانی دے چُّلھے !!
