اُّٹھ جا سوهنِآ, لّبھ لِآ تَےنُوں ۔
مُهّبتاں دا بیڑا اُٹھا, نهیں لوڑ, نهااُن دی ۔
سوهنے لیڑے, هّتھیں چُوڑیآں, نال کلیرے پااُن دی ۔
گّلھیں لالی, اّکھیں سُرماں, نا لوڑ, نَےن مٹکااُن دی ۔
نا لاویں دںدیں دںداسا, پھّبدا تےرے اّلڑ هاسا ۔
مُوںهوں پهِلے بول جو نِکلے, سّجن لّگنے واںگ پتاسا ۔
لوڑ نهیں سرمااُن دی, سوهنے ےار, گلے لّگ جا ۔
سدیآں پااے وِچھوڑے جو, پل وِّچ سارے دے بھُلا ۔
کلم پھڑاای بِرها تےرے, جِنّے مرجی گیت لِکھا ۔
چّل جوانی مانیاے, سںتاپ بتھےرے لاے هںڈھا ۔
دُآ-سلام بتھےری کیتی, تاں هی ڈاهڈھے دیآ مِلا ۔
'سرب' نے پَےڑاں, ناپ کے لّبھِآ, ےار مےرا, مَےنُوں لّگے کھُدا ۔
